Kluuns DJ is een leeg boek over leegte

Een boek over de leegte hoeft geen leeg boek op te leveren, maar dat is de nieuwe van Kluun wel. Er vallen twee doden, maar dat doet je niet veel, omdat je niemand echt hebt leren kennen.

Festival The Burning Man in Black Rock City, Nevada, 2011. Beeld Hollandse Hoogte
Festival The Burning Man in Black Rock City, Nevada, 2011.Beeld Hollandse Hoogte

In de dance-scene gaat groot geld om. Dat betekent dat er in die wereld ook sprake is van de nodige seks, drugs en klappen op de schouders, en dat je die laatste niet met vriendschap dient te verwarren. Daar komt Kluun laat achter, de hoofdpersoon uit de roman DJ van Kluun. Net als zijn geestelijk vader heeft de fictieve Kluun veel succes gehad met zijn eerste boek. Niettemin berust elke gelijkenis op toeval, zo benadrukt de fictie-schrijver Kluun in zijn uitgebreide verantwoording.

In zijn vorige roman Haantjes (2011) ontpopte Kluun zich als een moderne Elsschot, met zijn plezierig-onpretentieuze vertelling over de marketing-jongen Stijn van Diepen die denkt een klapper te gaan maken, maar zich rond de Gay Games van 1998 door een stel relnichten in de boot laat nemen.

Burning Man

In naïviteit doet Kluun niet onder voor Stijn. De schrijver in DJ is gescheiden van zijn tweede vrouw en zit vanuit een knullig huurappartement in de Amsterdamse Pijp met zijn ex te bakkeleien over de omgangsregeling voor hun twee kinderen, als hem een klus wordt aangeboden die in ieder geval voor een berg geld zal zorgen; even een reportage schieten in Las Vegas over dj Thor, bekend van vette remixen en brute beats, tevens cokesnuiver en vrouwenmagneet. Een Nederlander, sterker; een oude schoolvriend, nog van de heao in Breda.

Aldus geschiedt, Kluun gaat zelfs mee naar het krankzinnige festival Burning Man in de woestijn van Nevada, en heimelijk spreekt de schrijver af met een gehaaide uitgever (toevallig gelijkend op Mai Spijkers van Prometheus) dat hij wel eventjes een biografisch boek over de dj in elkaar draait, in de trant van de succesboeken Gijp en Kieft.

'Vipperdevipbehandeling, chickie mee'; de schrijver die zijn oude vriend Thorwald aldoor niet aan de praat krijgt omdat die het te druk heeft met draaien en naaien, raakt van alles behoorlijk onder de indruk.

null Beeld
Beeld

Fictie

Kluun

DJ

Podium; 318 pagina's; euro 19,99.

Aanvankelijk is hij sceptisch, getuige deze karakteristiek van Thors nummer Sky of Love: 'Het nummer ging erover dat je je droom moet leven en dan de sterren kunt aanraken'. Het ontbreekt Kluun echter aan ruggegraat zodra hij daadwerkelijk in de voze entourage van de ster verkeert.

Er komt nog gedoe als er een seksvideo uitlekt van Thor met twee chickies, van wie de een in coma raakt, waar een uitgeputte Kluun nota bene getuige van was, en waar de Hollandse fans van smullen- al doen sommige serieuze kranten en columnisten er minachtend over, maar die leest toch niemand. Plaagstootje van de schrijver, die ook herhaaldelijk te kennen geeft de reacties op zijn boek te kunnen voorspellen.

Een boek over de leegte - van roem, en van een zogenaamde vriendschap die de ongelijke verhouding van stoere bink versus lulletje rozenwater nooit te boven is gekomen, zodat er ook niets pijnlijks aan is dat ze elkaar tergen of gebruiken als hun dat goed uitkomt. Het is geen wet dat een boek over de leegte ook een leeg boek moet opleveren. DJ is dat wel geworden. In de roman vallen twee doden; je haalt er slechts de schouders over op, omdat je niemand echt hebt leren kennen.

Lees ook:

'Ik vind mezelf niet de ultieme lul', zei Kluun vorige week in een groot interview met het Volkskrant Magazine. Lees het hier terug. (+)

Het is evenmin een wet dat een boek over twee nogal kinderachtige mannen een kinderachtig boek moet opleveren, met amateuristische foutjes. Maar dat is DJ wel. 'Der niederländische Bestsellerautor Kluun kennt Thor schon seines ganzes Leben', dat zou geen Duitse krant schrijven - het derde woord is discutabel, het achtste uitgesloten. Ook al is het fictie.

En o ja: in het nummer Strawberry Fields Forever dat op een zeker moment uit de speakers knalt, horen we niet de stem van Paul McCartney, maar die van John Lennon. Zou Kluun, van dezelfde generatie als ondergetekende, moeten weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden