Kleren die aangeraakt willen worden

Het klinkt Scandinavisch, maar het is Japans en hard op weg Europa te veroveren: het modelabel minä perhonen. Nu te zien in het textielmuseum in Tilburg en te koop in Amsterdam....

Het is een poëtisch, troostrijk universum, de wereld van het modemerk minä perhonen (zonder hoofdletters, inderdaad). Jurkjes en tasjes die zo simpel van vorm zijn dat ze bijna getekend lijken door een kind. Tere kleuren, zachte, natuurlijke stoffen die erom vragen aangeraakt te worden, met onschuldige natuurvoorstellingen erop.

Langs het voorpand van een wollen jurk uit de laatste najaarscollectie loopt een volant die is gemaakt van kant in de vorm van bladeren, vruchten, paddestoelen en takjes. Op een dikke jas zijn tientallen vogels geborduurd die, zoals de ontwerper toelicht, ‘samen in het bos vertoeven tot de lente komt’. In de zomercollecties barst het van de bloemen en de vlinders.

‘Minä perhonen’ is Fins voor ‘Ik, vlinder’. Toch is de man achter het merk geen Fin, maar een Japanner, die ook gewoon in Japan woont en werkt. ‘Ik was als kind al gefascineerd door Scandinavië’, zegt Akira Minagawa (42). ‘Mijn grootouders importeerden Scandinavische meubels. Die vond ik mooi, ik wilde er meer over weten.’ Op zijn 19de ging hij voor het eerst op vakantie naar Finland. ‘Het was min 30, en ik vond het geweldig. Ik ben sindsdien elk jaar teruggegaan.’

Het is niet zozeer dat Scandinavië hem inspireert, zegt hij. ‘Ik voel me verwant. Ik denk dat er een heleboel overeenkomsten zijn tussen Japan en Scandinavië. Japan is een eiland, Scandinavië is eigenlijk ook een groot eiland. Beide landen hebben veel bos, we vinden samenwerking belangrijk en we houden van eenvoud.’

Minagawa, een vriendelijke, bescheiden man die gebrekkig Engels spreekt, is even in Nederland vanwege een drievoudig minä perhonen-offensiefje. Het Audax Textielmuseum in Tilburg heeft een tentoonstelling gewijd aan het merk. Senz, het Delftse bedrijf dat bekend is van de windbestendige paraplu’s, komt met twee door Minagawa ontworpen paraplu's. En dan is er nog een nieuwe winkel in Amsterdam, Tamago, waar een groot deel van het aanbod bestaat uit vrouwenkleren van minä perhonen.

‘Ik heb ooit gekozen voor mode’, zegt Minagawa, die sinds kort ook een mannen- en een kindercollectie maakt. ‘Maar dat wil niet zeggen dat ik me wil beperken tot kleren.’ Zo zijn bij Tamago ook Arne Jacobsen-stoelen te koop, bekleed met meubelstof die Minagawa ontwierp voor het Deense Kvadrat, grof geweven, met dikke geborduurde stippen erop.

Minagawa ontwerpt verder servies en meubels, waaronder de Perhonen-chair, een houten stoel in jarenvijftigstijl. Voor de winkel van het textielmuseum ontwierp hij dikke, wollen plaids, die ook in het museum zijn gemaakt. Hij illustreert kinderboeken en is bezig met een garderobe voor een Nijntje-pop. ‘Ik zou ook dolgraag een auto ontwerpen. Ik heb al wat schetsen gemaakt.’

Zijn eerste collectie maakte Minagawa voor het voorjaar van 1997. In het textielmuseum is een van de ontwerpen daaruit te zien: een recht, mouwloos, bruin jurkje met roze bloemen en stippen erop geborduurd. Iets strakker en korter dan de jurken uit zijn laatste collecties, maar niet wezenlijk anders van vorm. Vorm is dan ook ondergeschikt bij minä perhonen. Minagawa: ‘Het gaat mij vooral om het materiaal, dat komt beter uit op eenvoudige kleren.’

Die stoffen worden allemaal speciaal voor het label gemaakt, geborduurd of anderszins bewerkt. Minagawa heeft in de loop van de jaren bijzondere vondsten gedaan. Hij gebruikt borduursels zoals een ander gedrukte dessins – over de hele stof. Voor najaar 2004 liet hij op roze polyester bloemen stikken, die weer uit een door hemzelf ontworpen katoenen bloemenstof waren geknipt; een stof met diepte. Voor de voorjaarscollectie 2008 bedacht hij een zwarte stof die uit drie lagen bestond. Wanneer je de buitenste laag op de aangegeven plaatsen openknipte, kwamen witte vlinders tevoorschijn. Het maken van dat soort materialen kost veel tijd; van de meeste ontwerpen kunnen dan ook maar hooguit honderd stuks worden gemaakt.

Hoe lief en sprookjesachtig minä perhonens collecties ook mogen zijn, ze hebben wel degelijk een link met de actualiteit, zegt Minagawa. De huidige najaarscollectie bijvoorbeeld, is gebaseerd op de economische crisis. De wereld van nu stelt hij voor als ‘een diep, donker bos, waar heel af en toe een klein beetje licht naar binnen schijnt.’ Zijn nieuwe voorjaarscollectie draait eveneens om de crisis. ‘Maar die is positiever van toon. Ik vertaal hem naar neveltinten – alsof de nacht bijna voorbij is, je goed hebt geslapen en je vol bent van vrede. Ik denk dat je deze tijd ook kunt zien als een rustperiode, de overgang naar iets moois.'

Heeft hij zelf last van de crisis? ‘Ik maak kleren die je jaren kunt dragen – ze worden alleen maar mooier als de stof zacht is geworden en naar het lichaam is gaan staan. Ik denk dat dat vertrouwen geeft, want het merk is het afgelopen jaar niet kleiner, maar groter geworden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden