Kleinsma schrijft musicalgeschiedenis

In het nummer Met één blik (With One Look) zorgt Simone Kleinsma als Norma Desmond voor vijf magische minuten. Voor het ademloos toekijkende publiek is het aan het begin van de voorstelling Sunset Boulevard dan ook meteen duidelijk: deze avond zal gaan over haar, Simone Kleinsma, die met deze rol...

Van onze verslaggever Hein Janssen

Eigenlijk zingt zij in deze musical van Andrew Lloyd Webber maar drie grote solonummers; naast Met één blik zijn dat Dromen van licht en Alsof ik nooit meer weg zal gaan. Alle drie met dezelfde inhoud en emotie: vergeten filmactrice wil weer meedoen aan de wereld van glamour en illusie. En in alle drie bereikt Kleinsma een ongekend hoog niveau van zang- en acteerkunst.

Sunset Boulevard, gebaseerd op de beroemde film van Billy Wilder uit 1950, wordt in een productie van Stage Entertainment nu voor het eerst in Nederland uitgebracht. Opmerkelijk, want de musical werd na de wereldpremière in 1993 internationaal zeker niet het succes waaraan Lloyd Webber (Cats, Evita, Phantom of the Opera) gewend was. Intussen behoort het met Jesus Christ Superstar wel degelijk tot zijn beste werk.

Het gegeven leent zich bij uitstek voor een productie vol dramatische hoogtepunten en vileine kritiek op de entertainmentindustrie. Norma Desmond, heldin van de stomme film, raakt in de vergetelheid nadat Hollywood nieuwe sterren (met stem) heeft gecreëerd. Joe Gillis, werkloos schrijver heeft geld nodig en trekt bij haar in om samen met haar aan een comeback te werken.

Zij wordt verliefd op hem en op zijn aandacht, hij raakt intussen in gewetensnood. Als hij haar tenslotte verlaat en haar comeback er nooit zal komen, schiet zij hem neer en eindigt hij levenloos in haar zwembad aan Sunset Boulevard 10086.

Anders dan op Broadway en West End, is de Nederlandse Sunset Boulevard een reismusical die daarmee zo zijn beperkingen kent. Hier geen imposante changementen met zwembaden die omhoog, en marmeren trappenhuizen die omlaag gaan. In deze productie domineert een simpel draaidecor waarin alle locaties (landhuis, filmstudio, feestzaal) worden samengebracht. Dat maakt het allemaal helaas wat ‘gewoner’.

Ook opvallend: regisseur Paul Eenens heeft het inktzwarte drama hier en daar behoorlijk verluchtigd, met name in de ensemblenummers en in de spelopvatting van enkele rollen. Dat gaat ten koste van het cynisme en de zwartgalligheid die bij deze musical horen, en daarmee uiteindelijk ook aan de inhoudelijke betekenis.

Dat de mannelijke hoofdrol van Joe Gillis wordt gespeeld door Antonie Kamerling is op zichzelf verrassend, maar het resultaat is teleurstellend. Kamerling was twee jaar terug te zien in de rockmusical Turks Fruit waarin hij zeer op zijn plaats was – hij kon daarin rafelig zijn, met gruizige randjes.

Hier is hij voortdurend op zoek naar zijn personage. De voor deze rol te fragiele, te jongensachtige acteur werkt zichtbaar hard, maar op dit grote podium moet iemand staan die er ook echt staat. Joe Gillis is geen onzekere, zoekende man, maar een berekenende opportunist, die in Norma Desmond een tijdelijke vluchtheuvel ziet.

Kamerlings acteertalent is hier tamelijk verkrampt en zijn zangtalent matig – geen kleur, geen diepte, alleen maar afgeknepen tonen. Dat zijn grote solo Sunset Boulevard van een geweldig musicalnummer is getransformeerd tot een soort zing-zeggende rocksong, wordt daarmee een teken van onmacht.

Misschien is Kamerling een ruwe diamant die nog geslepen moet worden, maar sinds wanneer is Stage Entertainment een opleidingsinstituut? Zijn prominente aanwezigheid op het affiche moet dan ook meer met zijn naamsbekendheid (lees: publieks-toeloop) dan met zijn artistieke kwaliteiten te maken hebben gehad. Regisseur Eenens had trouwens ook wel wat mogen doen aan de overacting en oversinging van Peter De Smet, die als Norma’s butler erg opzichtig galmt en ronkt.

Pluspunt daarentegen: de vertaling van Daniël Cohen die met name in de liedteksten erg goed is. Dat andere, majeure pluspunt is, als gezegd, Simone Kleinsma, die een steeds rijpere allure ontvouwt. Dat zij formidabel kan zingen, is bekend, maar zij verstaat dus ook de kunst van het opbouwen, inkleuren en nuanceren van een ingewikkeld personage.

Haar Norma is niet van meet af aan gestoord of krankzinnig, maar een vrouw die tegen haar wil onzichtbaar is geworden en weer wil dromen van licht. De slotscène, waarin zij van haar trap afdaalt op zoek naar de camera, is adembenemend, en van absolute wereldklasse.

Sunset Boulevard in Carré Amsterdam, 12 oktober. Daar t/m 19 oktober; tournee zie www.sunsetboulevard.nl

Simone Kleinsma bij de presentatie van de musical Sunset Boulevard in augustus. (ANP) Beeld Kippa
Simone Kleinsma bij de presentatie van de musical Sunset Boulevard in augustus. (ANP)Beeld Kippa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden