Kleinere rol Johan Simons bij Theater Rotterdam

Sterregisseur Johan Simons wordt niet de grote baas van het fusieproject Theater Rotterdam. Collega's vreesden dat hij het uithangbord zou worden maar in de praktijk onvoldoende aanwezig zou kunnen zijn.

De makers van Theater Rotterdam, Beeld Rene Castelijn

Gisteren werden in de Rotterdamse Schouwburg de namen van de medewerkers aan de nieuw te vormen alliantie gepresenteerd. Daaruit blijkt dat Simons de samenwerking van Rotterdam met internationale gezelschappen gaat opzetten en uitbreiden maar niet de grote baas wordt.

Vorig jaar ontstond onrust over het fusieproject en stapte algemeen directeur van het Ro Theater Erik Pals op. Theater Rotterdam is een fusie van het Ro Theater, de Rotterdamse Schouwburg, Productiehuis Rotterdam. Het collectief Wunderbaum sluit aan.

In de Rotterdamse Schouwburg bungelden gisteren in kapitalen alle namen van de makers aan de zogeheten 'trekkenwand', waaraan doorgaans decorstukken hangen: van de regisseurs Johan Simons, Pieter Kramer en Erik Whien, naast theatermakers Marjolijn van Heemstra, Lotte van den Berg, Davy Pieters en Boogaerdt/VanderSchoot. En van de choreografen Ann Van den Broek en Alida Dors naast de theatercollectieven Wunderbaum, Urland en Schwalbe. Vanaf 2017 presenteren zij allemaal werk onder de vlag 'Theater Rotterdam'.

Theater van glas

Ellen Walraven, nu schouwburgdirecteur, krijgt straks de touwtjes van de trekkenwand in handen. Aan haar de taak al die beoogde onderzoeksprojecten, locatievoorstellingen, grote-zaal-regies, talentontwikkelingstrajecten, festivalprogramma's en internationale coproducties gestroomlijnd onder één noemer te produceren, programmeren en presenteren. Liefst in een 'theater van glas', een meermalen aangehaalde metafoor: een huis waarin het maakproces voor publiek te volgen is.

Belangrijke koerswijziging: Simons leidt alleen het Europees Platform. Hij wil bovengenoemde makers koppelen aan grote namen en instellingen uit zijn internationale netwerk, zoals het Duitse festival de Ruhrtriënnale (nog 2 jaar onder zijn leiding), NTGent (waar Simons aan de top is teruggekeerd), Schauspielhaus Bochum, (waar hij vanaf september 2018 de scepter zwaait) en Volksbühne Berlin.

Op de vraag of hij al die functies fysiek kan combineren en ieder gezelschap voldoende aandacht kan geven, reageert hij lachend: 'Ik weet niet hoeveel tijd ik Rotterdam zal doorbrengen. Ik heb eerder gekscherend 'twee uur per week' gezegd. Gent en Bochum vragen meer tijdsinvestering; in Rotterdam heb ik geen leidinggevende functie. Maar ik wil meertaligheid op toneel stimuleren. Theater Rotterdam wordt een politiek pleidooi tegen het uniform-globalistisch-economisch denken', aldus de theatermaker in grootschalige muziektheatervoorstellingen, zoals Kosmopolis, de wortels van Europa wil onderzoeken.

Wantrouwen

Simons zegt 'misselijk' te zijn 'van alle wantrouwen' over zijn komst naar Rotterdam. 'Ik probeer iets nieuws tot stand te brengen en breng mijn staat van dienst mee. Dit moet een constellatie worden waarin dingen mogen mislukken.'

De ambities van Theater Rotterdam zijn groot: een 'bouwput' waar wordt gestreden 'tegen de vervlakking en de entertainmentcultuur', die een 'breed publiek trekt dat nooit een stap binnen een theater heeft gezet' en grensoverschrijdende samenwerking aangaat. Een 'open plek waar de gure wind wordt buiten gehouden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden