KLASSIEK

zingt Schubert..

Matthias Goerne

iets te netjes

Schubert: Goethe-Lieder. Matthias Goerne, bariton; Andreas Haefliger, piano. Decca 452 917-2.

Een nieuwe ster bij Decca is de dertigjarige bariton Matthias Goerne. Met chique publiciteitsmappen en sampler-cd's lanceerde de platenmaatschappij trots het onlangs uitgebrachte solo-debuut van haar exclusieve aanwinst: een cd met Schuberts meest geliefde Goethe-zettingen. De papieren van deze Duitse liedzanger zijn er ook naar. Hij studeerde zowel bij Elisabeth Schwarzkopf als bij Dietrich Fischer-Dieskau. Al beweerde bariton Thomas Quasthoff vorige week in de Volkskrant dat het zo heilzaam is níet bij hem te studeren, om het doodlopende spoor van een Fischer-Dieskau-epigoon te vermijden.

Nu is dat 'Doppelgänger'-gevaar niet uitsluitend de jongere zanger aan te wrijven. De meest liedliefhebbers hebben wel opnamen van Fischer-Dieskau in huis, dus ligt het voor de hand elke nieuwe stem met hem te vergelijken. En dan blijken er geen wereldschokkende verschillen in hun interpretaties van bijvoorbeeld Heidenröslein of Der Musensohn. Goerne heeft wel het voordeel van een enorm vol en lenig stemgeluid, waarmee hij moeiteloos van hoog tot laag elke nuance kan aanbrengen. Zijn Schubert-cd is alleszins de moeite waard (mede door de schitterende begeleiding van pianist Andreas Haefliger), maar het is allemaal nog net iets te keurig en iets te weinig doorleefd.

Handel: Arie e duetti d'amore. Sandrine Piau, sopraan; Gloria Banditelli, alt; Europa Galante o.l.v. Fabio Biondi. Opus 111 30-174.

Een geheel ander type vocale hogeschoolkunst is te beluisteren in de opera-aria's en -duetten van Handel die in een recente opname op Opus 111 verschenen en bij dit label tot cd van de maand is uitverkoren. De hoeveelheid tekst van de aria's en duetten valt in het niet bij die van de liederen, om de eenvoudige reden dat alle geselecteerde vocale stukken volgens het da capo-principe zijn gecomponeerd en dus veel herhalingen bevatten. Bovendien gaat het er in de aria's meer om één bepaald affect in muziek te verklanken, terwijl een lied vaak ook een verhalend karakter heeft.

Door de vele herhalingen zijn Handel-aria's in handen van minder vocale goden een ware verzoeking, en wordt een hele opera in zo'n geval een langdurige kwelling. Dat is bij deze cd, met 62 minuten hooguit een kwart van een complete opera, zeker niet het geval. Dat is nog iets meer de verdienste van het instrumentale ensemble Europa Galante onder leiding van Fabio Biondi, dan van de zangeressen Sandrine Piau en Gloria Banditelli. De dames beschikken weliswaar over genoeg dramatische kwaliteiten om spanning en afwisseling aan te brengen, maar de instrumentalisten prikkelen meer door de risico's die ze in hun spel nemen.

Leonardo Quartett: Konrad Boehmer, Franco Evangelisti, Willem Breuker, Hanns Eisler. BVHaast CD 9615.

BVHaast presenteert geen cd van de maand, maar een Strijkkwartet van de week. Dat zal het ook tot in lengte van dagen blijven, want dit is de titel van het strijkkwartet dat Willem Breuker in 1991 voor het tienjarig jubileum van het Mondriaan Kwartet componeerde. Het werk, dat destijds op de valreep afkwam, is hier glansrijk op cd gezet door het Leonardo Quartett uit Keulen, samen met composities van Konrad Boehmer, Franco Evangelisti en Hanns Eisler. 'Hoe verschillend de vier kwartetten ook zijn, ze staan alle vier in het teken van uiterste concentratie op één en hetzelfde probleem: het ontwikkelen van een muzikale taal in een eeuw waarin muziek tot akoestische luchtvervuiling gedegradeerd is', schrijft Konrad Boehmer in het cd-boekje.

In tegenstelling tot deze pessimistische toelichting is de muziek uitermate vitaal en exemplarisch voor de mogelijkheden die deze eeuw in dit genre zijn ontwikkeld. Boehmer grijpt terug op het romantisch idioom; Breuker herschept het strijkkwartet-repertoire tot een eigen Breukeriaanse orde en van deze beide werken uit het begin van de jaren negentig loopt een directe lijn naar Eislers strijkkwartet uit 1938. Een extra aardigheidje zijn de drie versies van het superkorte stuk Aleatorio van Franco Evangelisti, dat - zoals de titel al doet vermoeden - op toevalsprocedures is gebaseerd en per uitvoering anders klinkt.

De grootste troef van deze cd is het hoge uitvoeringsniveau van het Leonardo Quartett, dat zich als uitmuntend vertolker van hedendaags repertoire manifesteert.

Pay-Uun Hiu

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden