Klappertanden in de rij en hysterisch housen

Iedereen uit de kolossale dancewereld wilde erbij zijn: het 20ste Amsterdam Dance Event. Vijf dagen lang in extase en in de rij.

Beeld Dustin Kort

Een muzikale 'niche', of een subcultuur die zich afspeelt achter gesloten nachtclubdeuren, dat is het internationale dance- en clubleven allang niet meer. De twintigste editie van het Amsterdam Dance Event (ADE) toonde meer dan ooit aan hoezeer dance door alle lagen van de samenleving is gesijpeld en hoe breed de elektronische dansmuziek wordt gewaardeerd en gedragen.

Het festivalgedeelte van het ADE bood dit jaar een ongelooflijk gevarieerde muziekstroom; van geavanceerde elektronische klankkunst in het Muziekgebouw aan 't IJ tot dance met de contratenor Andreas Scholl in de Westerkerk, nevelige Ibiza-feesten in de Mediahaven en beukend house- en trancewerk in de Arena en de Heineken Music Hall. Plus heel veel kleine maar spectaculaire dansfeestjes op onmogelijke locaties; van huiskamers in grachtenpandjes tot winkels.

Nederland mag trots zijn dat het voorop loopt in die wereldwijde dancecultuur, die nu zelfs is ontwaakt in India en Vietnam. Al tientallen jaren is het aanjager en medevormgever van de dance en om die reden is het ADE uitgegroeid tot het meest vooraanstaande dance-evenement ter wereld. Waar iedereen uit de dancewereld bij wil zijn.

Wie je allemaal niet voorbij ziet komen op de feesten, achter de draaitafels, maar zeker ook bij de dagenlange panels en symposia van het conferentiegedeelte van het ADE. De pioniers van de elektronische dansmuziek zijn present; Jeff Mills, Derrick May, Juan Atkins. De generatie van begin deze eeuw, van Ricardo Villalobos tot Richie Hawtin en Seth Troxler. En natuurlijk de nieuwe Nederlandse hitmakers als Martin Garrix, Oliver Heldens en Hardwell: die hele kolossale dance-scene, hoe uiteenlopend ook in kunstzinnige opvattingen, komt samen in Amsterdam, komt naar elkaars draaibeurten en showcases kijken, dat is uniek.

Amazing Agency performers, RB Playrooms
Flaming Cactus, De Nieuwe AnitaBeeld Dustin Kort

Sinistere new wave

Het dagprogramma voor de pakweg 5.500 muziekprofessionals is dan ook zeer de moeite waard. Altijd interessant om te horen hoe een pionier van de Chicago-house als Marshall Jefferson dertig jaar geleden zijn typerende piano-geluid van de hit Move Your Body uitvond. Ja, Stevie Wonder, daar luisterde Jefferson graag naar, maar zijn belangrijkste invloed bleek Elton John. Daar schiet de zaal behoorlijk van in de lach, maar zo benadrukt de legendarische dj en producer: 'Elton was in de seventies echt supercool.'

In en rond Felix Meritis, De Brakke Grond en het Compagnietheater wordt behalve goed geluisterd naar oude en nieuwe helden vijf dagen lang druk genetwerkt, maar verder merk je in de stad overdag weinig van het ADE, op die honderden wapperende vlaggen na.

Hoewel, wat beweegt daar achter de ramen van een fraai pandje aan de Raamgracht? Een hysterisch housefeestje, met de nadruk op 'house'. En verstopt in de prachtige woonkamer van de Sonos Studio aan de Nes draait een Duitse dj-held als Marcus Worgull sinistere new wave en protodance uit de vroege jaren tachtig, voor een man of twintig.

Dj-duo en broers Dimitri Vegas & Like Mike.Beeld Dustin Kort

Duo als beste dj

Opvallend op ADE: het toenemende aantal dj-duo’s. Op het Amsterdam Dance Event trad zelfs het dj-duo Marco V en Thomas Newson op: vader en zoon. De beste dj van de wereld volgens tijdschrift DJ Mag, die afgelopen vrijdagavond werd bekendgemaakt op het Amsterdam Music Festival in de Arena, bleek ook een duo: Dimitri Vegas & Like Mike, afkomstig uit Griekenland en België. Heel louterend: een jaartje zonder Nederlander op één. De Nederlanders stonden uiteraard wel op twee (Hardwell), drie (Martin Garrix), vier (Armin van Buuren) en vijf (Tiësto).

Liefde voor de muziek

En wat gebeurt er op de Zeedijk in het winkelpand van Mary Go Wild? Wat doet die rij daar voor de deur van de uitgever van danceboeken, zo vroeg in de middag?

Een feestje, het zal niet waar zijn. Bij Mary Go Wild wordt gedanst met een energie en een uitgelatenheid die herinneringen oproept aan de eerste acid house-raves bijna dertig jaar geleden. In de piepkleine kelder laten top-dj's van Tommie Sunshine tot Dj Pierre voor maximaal zestig man publiek de meest opzwepende house en techno beuken. Wie er draait, wil er niet meer weg. Dj's van naam en faam die niet voor een set worden uitgenodigd, tonen zich zelfs beledigd.

Deze Mary Go Wild-kelder aan de Zeedijk was dit ADE de meest gewilde plek. Nergens was de liefde voor muziek en de extase die het juiste nummer op het juiste moment kan bieden tastbaarder dan in dit keldertje. Voor iedereen toegankelijk, opgezet door vrijwilligers, gedreven door liefde voor de muziek.

Precies zoals dance in Amsterdam bijna dertig jaar geleden ontstond en daarmee dus een prachtig eerbetoon aan het ADE.

DRIE DINGEN DIE DIT JAAR OPVIELEN

Mightyfools, Applestore LeidsepleinBeeld Dustin Kort

Japanse gunfactor: Soichi Terada inzet

Aparte manier van mixen heeft die Japanse producer Soichi Terada. Als een van zijn housetracks het einde nadert, duwt de 50-jarige Terada het tempo even omhoog zodat het nummer aansluiting vindt bij de ritmetrack van het volgende. Meestal gaat het andersom.

Eigenlijk is alles leuk en grappig aan Terada, die zaterdagnacht een live-set draait in de stampvolle dancebunker Radion, op het labelfeest van het Amsterdamse Rush Hour en het Amerikaanse L.I.E.S. Allereerst zijn schreeuwende bloemenblouse, die losgezongen is van ieder denkbaar modebeeld. Dan de manier waarop hij zijn publiek gebaart mee te bewegen: nogal houterig. En dus aandoenlijk.

Zijn muziek is meer dan alleen komisch. Terada maakte in de jaren negentig door westerse house geïnspireerde dansmuziek, omdat het daaraan in Japan ontbrak. Hij schreef bovendien pakkende tunes voor videogames als Ape Escape.

De Duits-Koreaans-Amsterdamse dj Hunee bracht obscuur werk van Terada uit op een heerlijke verzamelaar, en de carrière van de Japanner kreeg een tweede leven. En zo staat Terada ineens op het ADE, met zijn ogen te knipperen in het flikkerende spiegelbollenlicht.

Dat die verzamelaar van Terada echt een dancehit is, blijkt wel in Radion, een club met fijn veel underground-gevoel. Iedere zonnige en op een vreemde manier toch bedwelmende housetrack van Terada wordt met gejuich ontvangen en dat ligt niet alleen aan de gun-factor. Terada's house is onbekommerd, melodieus hyperaanstekelijk en ook nog dansbaar. Precies wat je wilt hebben dus, op een van de leukste ADE-feestjes van het afgeladen volle dansweekend.

RvG

DJ Wannabeastar, Red Bull PlayroomsBeeld Dustin Kort
Dj Pierre, Red Bull PlayroomsBeeld Dustin Kort

Weinig te dansen in halfleeg Paradiso

Op papier zag het programma van de hoofdstedelijke poptempel er zaterdag aardig uit. Een nacht gewijd aan het baanbrekende en nog altijd relevante platenlabel Warp, dat moest haast wel bijzonder worden. Het Britse label dat al een kwarteeuw de spannendste, meest vernieuwende elektronische muziek uitbrengt van artiesten als Aphex Twin, Autechre en Flying Lotus zou met een stel dj's en twee liveoptredens (Darkstar en Squarepusher) toch iets moois kunnen neerzetten.

Het werd een sof. Om te beginnen was er te weinig publiek. De balkons bleven dicht, beneden was het lang niet vol. Een nacht met toch betrekkelijk moeilijke breakbeats en andere duistere elektronica bleek toch niet zo aantrekkelijk. En Darkstar deed er om één uur 's nachts ook niet veel aan het publiek in vervoering te brengen. Het duo stond verborgen achter de toetsenborden, de zang klonk nog lijziger dan op de plaat. Dan was het in de bovenzaal, waar het label Lucky Me een aantal dj's had neergezet een stuk feestelijker. Een bonte mix van techno, electro en dubstep hield het publiek in een ijzeren greep.

Beneden kwam het maar niet tot een feestje, ook niet toen om half drie Squarepusher het podium betrad Hij begon nog enigszins dansbaar met het recente Stor Eiglass, maar gaandeweg werd de kluwen breakbeats en snoeiharde elektronica ondoordringbaarder. Het ratelde en dreunde, het videoscherm flitste hysterische lichtbeelden, maar dansen was eigenlijk geen optie. De toch al slecht gevulde zaal werd nog leger gespeeld. En langzaam drong het besef door dat we toch echt op het verkeerde feestje waren beland. Een halfleeg Paradiso op de belangrijkste avond van het ADE, dat mag eigenlijk niet gebeuren.

GK

Publiek, Rebel Yard, Melkweg RabozaalBeeld Dustin Kort
Elroy Vanderley, De Nieuwe AnitaBeeld Dustin Kort

Drugscontrole en eindeloze rijen

Je kunt er van alles van vinden maar het is een gegeven: een deel van het publiek dat zich pleegt te storten in nachtelijke dansfeesten gebruikt drugs. Dat gebeurt ieder weekend en ook op dance-evenementen die bij het ADE horen.

Het is een organisatie als het ADE niet aan te rekenen als er ongelukken gebeuren bij overmatige inname. Toch deed het festival er alles aan het drugsgebruik te ontmoedigen. Op de toiletten van de grote feestlocaties hingen waarschuwingsposters. Via Facebook werden berichten verspreid over gevaarlijke xtc die in omloop was en via de ADE-app verschenen aan het begin van de nacht pushberichten op de smartphone met de oproep verantwoord de dansvloer op te gaan.

Ingrijpender was de uiterst strenge drugscontrole aan de poort. Zelfs bij een popodium als Paradiso moesten tassen worden omgekeerd, de security bij de Heineken Music Hall (HMH) bladerde donderdagnacht langdurig door de portemonnee en voelde achter de broekband. Gevolg: eindeloze rijen voor de deur, met wachttijden van soms bijna een uur en bij de HMH publiek dat een flink deel van de show van Martin Garrix moest missen.

De situatie bij club Radion zaterdagnacht was haast penibel. Daar stonden honderden bezoekers in een rij die maar niet kleiner werd, te verkleumen in een waterkoude nacht. Niet zo feestelijk.

Rotjoch, Rebel Yard, Melkweg RabozaalBeeld Dustin Kort
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden