KINDERLOGICA EN KNIPOGEN

Als haar moeder moet overgeven, denkt Winky meteen dat het aan haar ligt. Ze was nogal ondankbaar toen haar ouders haar een balletpakje cadeau deden....

Nee, natuurlijk. Dat wisten alle volwassenen in het publiek al toen moeder walgend haar kom rijst wegschoof en een sprintje trok naar de wc. Hartstikke zwanger.

Het is de grootste kracht van de Paard van Sinterklaas-films: volwassenen en kinderen kunnen er samen naar kijken, maar een andere film zien. In Het paard van Sinterklaas, de kleine jeugdfilm die onverwacht een hit werd in 2005, ontstond dit soort miscommunicaties vooral omdat de Chinese Winky langzaam en eigenwijs haar plek zocht in de Nederlandse samenleving en met horten en stoten leerde over Sinterklaas. Haar pogingen erbij te horen, maakte haar voor kinderen even herkenbaar als een beetje gek.

Maar Winky is sinds de vorige film het toonbeeld van de ingeburgerde allochtoon geworden. Hooguit weet ze nog niet wat uitdelen is. Daarom zijn de misverstanden in vervolgfilm Waar is het paard van Sinterklaas? universeler: een zwangerschap en kindergeheimen over een verdwenen paard scheiden de belevingswereld van de ouders en de kinderen.

Het is onvermijdelijk, maar jammer dat die multiculturele botsingen hier vrijwel afwezig zijn. Dat maakte juist Het paard van Sinterklaas sprankelend origineel en een compacte eenheid. Tegelijkertijd is dat het enige verwijt dat je de makers kunt maken: hoewel Waar is het paard? de meer gebaande paden betreedt en een minder strak scenario heeft, is het nog steeds een goede en spannende jeugdfilm. Scenarioschrijfster Tamara Bos laat opnieuw haar inzicht in de kindergeest zien. De film zit vol kinderlogica en –gesprekjes – een ruzie kan na dagenlang nukkig zwijgen opgelost worden met een simpel sorry –, die tegelijkertijd knipogen zijn naar de ouders in de zaal. Bovendien is Winky een prettige kinderheldin en Ebbie Tan de gedroomde actrice voor de rol.

Haar prettige rozerode wereld laat regisseur Mischa Kamps optimistisch contrasteren met Hollands grijsblauwe luchten en het verschoten groen van grasvelden. Winky is geen zorgenkind. Als vader geen tijd heeft omdat moeder naar het ziekenhuis moet, versiert ze de kamer voor haar verjaardag toch gewoon zelf? Bos snapt bovendien dat leren paardrijden op een ‘vet kleine pony’ en het kwijtraken van het paard van Sinterklaas op die leeftijd veel grotere drama’s zijn dan een zwangerschapsvergiftiging. Winky is voor kinderen misschien minder grappig, maar nog even herkenbaar.

Floortje Smit

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden