Kill Switch lijkt meer computerspel dan speelfilm

De special effects zijn indrukwekkend, maar het verhaal wordt al vrij snel onnavolgbaar. Het is jammer dat die inventieve Tim Smit alle moeite net in deze tegenvallende film heeft gestopt.

Foto .

Het verhaal is prachtig: natuurkundestudent Tim Smit had in 2009 een filmpje op YouTube gezet omdat hij graag wilde meedoen aan een workshop van het GoShort-festival. Maar de special effects van zijn What's in the box? waren zo opmerkelijk goed dat het een hit werd op internet en Hollywood meteen op de stoep stond.

Nu, acht jaar later, is er Kill Switch, een sciencefictionfilm die gebaseerd is op zijn korte film. Meer explosies, ruimteschepen, mysterieuze apparaten met bijzondere krachten: de lowbudgetfilm laat zien wat Smit op de thuiscomputer voor elkaar krijgt en dat is behoorlijk indrukwekkend. Dat alles zich afspeelt in een verlaten, post-apocalyptisch Amsterdam is een bonus.

Het is jammer dat de inventieve Smit al die moeite nou net in deze film heeft gestopt. In Kill Switch heeft een nietsontziende kapitalistische organisatie een nieuwe vorm van energie ontdekt. Er gaat echter iets mis bij de lancering en werknemer Will Porter (Dan Stevens) moet erachter zien te komen wat precies. En de wereld redden.

Tot zover niets nieuws, behalve dan dat Kill Switch eerder op een computerspel lijkt dan op een speelfilm. Het grootste deel ziet de kijker door de ogen van Will, die via een soort bril ook gezondheidsupdates krijgt en kan bellen. Het is een gimmick die verder weinig toevoegt. Via andere personages krijgt Will steeds brokjes informatie gevoerd, waarbij gesprekken standaard op cruciale momenten worden onderbroken door de zoveelste actiescène.

Kill Switch (**)

Sciencefiction
Regie: Tim Smit
Met: Dan Stevens, Bérénice Marlohe, Tygo Gernandt
91 min., in 9 zalen.

Het acteerwerk is roestig. Vooral Bérénice Marlohe probeert irritant 'intens' te spelen. De personages hebben te weinig persoonlijkheid om emotionele gesprekken het benodigde gewicht te geven.

Maar het meest problematische is dat het verhaal, geschreven door Charlie Kindinger en Omid Nooshin, al vrij snel onnavolgbaar wordt. Ze raken hopeloos verstrikt in ideeën over parallelle werelden. Uit de lucht stortende treinen en andere voertuigen ten spijt: special effects kunnen een interessant verhaal misschien optillen, maar een slecht script nooit verbeteren.

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.