Tv-recensieJulien Althuisius

Kijken naar Cooking with Paris is een bevreemdende, bijna verontrustende ervaring

Het is een kookprogramma. Tenminste, dat moet het zijn. Op het YouTubekanaal van Paris Hilton, die naast socialite, influencer, ondernemer, dj en zangeres nu dus ook chefkok is. In de allereerste seconden van Cooking with Paris zweeft het beeld richting een matglazen deur, waarachter een silhouet te zien is. De deur gaat open en Paris Hilton loopt de keuken binnen. Ze draagt een afschuwelijke trui, met een print van een regenboog en een wolkje met een gezicht. Onder haar rechterarm een minstens zo afschuwelijk hondje, of wat er voor moet doorgaan. ‘Hey guys’, lacht Hilton haar porseleinwitte tanden bloot. ‘Welcome to Cooking with Paris.’ Knip. Vrolijke leader, muziekje, titelkaart en gaan. ‘Zoals jullie allemaal weten... nou, misschien weten jullie het niet allemaal. Maar mensen die het wel weten, die weten dat ik geweldig kan koken.’ Dit welkomstwoord valt qua raadselachtigheid volledig in het niet bij de handschoenen die Hilton draagt - een soort zwarte (fluwelen?) sporthandschoenen zonder vingers. Ze zal ze ook niet meer uitdoen.

Het recept van de dag is lasagne. Al vrij vroeg in de video begint Hilton te klagen over het feit dat ze geen voorgekookte pastabladen heeft. Daarmee verraadt ze dat ze weleens eerder lasagne heeft gemaakt. Dat wordt helemaal duidelijk als ze eindeloos blijft doorgaan over de voordelen van voorgeraspte mozzarella ten opzichte van normale mozzarella. Want Paris Hilton houdt niet van raspen. ‘Ik zou je zeker aanraden om geraspte mozzarella te kopen’, zucht ze. ‘Want nu moet ik het zelf doen.’ Behalve mozzarella gebruikt Hilton voor haar lasagne ook ricotta. Eindeloze, gevaarlijke, hoeveelheden ricotta.

Kijk dan. Hier heeft Paris Hilton even haar zonnebril opgezet. Die heeft ze nodig als ze uien gaat snijden. Maar ze snijdt helemaal geen ui, dus wat gebeurt hier allemaal?Beeld Paris Hilton, YouTube

Kijken naar Cooking with Paris is een bevreemdende, bijna verontrustende ervaring. Net nadat de video was verschenen, was de Amerikaanse tak van Vice er nog niet over uit of het ‘een briljante vorm van performance art’ is, ‘of een waarschuwing wat er mis kan gaan als je in jezelf gelooft’. Wat dat betreft doet de kookvideo van Hilton denken aan de Instagramvideo’s van Aad de Mos. Als toeschouwer van Hiltons werk word je verscheurd door weerzin en bewondering. Het is zo niets en toch is het zo alles. De discrepantie tussen de extreem verzorgde Hilton (perfecte nagels, perfecte wimpers, perfecte tanden, perfect witblond haar) en de manier waarop ze drie enorme potten tomatenpuree over kilo’s nauwelijks aangebraden gehakt schudt is gekmakend.

De lasagne die uiteindelijk uit de – duidelijk nog nooit gebruikte – oven komt, ziet er ondanks de ricottalawine en het gemis van belangrijke smaakmakers (‘Ik zou nu eigenlijk knoflook en uien moeten snijden’, zei Hilton ergens tussen het raspen van de mozzarella en het braden van het gehakt in, ‘maar ik voel dat mijn lasagne geen ui en knoflook nodig heeft.’) best smakelijk uit. ‘Ik ga nog veel meer koken’, besluit Hilton de video, ‘dus laat me weten wat ik volgende keer moet maken.’ Laat het, in vredesnaam, chili con carne zijn. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden