Review

Keurig in de plooi, maar wat klinkt The Second saai

Hij kan wel wat hoor, Derrick Hodge. Hij speelde bas in de band van Robert Glasper en werkte als arrangeur met soulzanger Maxwell. Maar wat hij wil op zijn soloplaten, is ook met dit tweede op Blue Note verschenen album niet duidelijk. Klonk zijn zoektocht naar een eigen, door zowel hiphop als jazz gedragen sound op Live Today (2013) nog spannend, het nieuwe The Second is een nogal bloedeloos geheel.

Beeld .

Instrumentale soundscapes met laffe gitaarsolo's, die meer aan Mark Knopfler dan aan John Scofield refereren. En die zoemende synths, die vooral willen behagen maar uiteindelijk irriteren.

Knap dat Hodge de meeste instrumenten zelf bespeelt, maar we horen hem toch het liefst een beetje bassen met het elan van een Jaco Pastorius. Dat kan hij, maar hier verzuimt hij het. Alles is keurig in de plooi, maar lieve help, wat klinkt het allemaal saai. Een aardig gitaarminiatuurtje World Go Round daargelaten, blijft van The Second nauwelijks iets hangen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden