Kerstverhaal rommelig en stuurloos

Het Kerstverhaal volgens. . . Lunchpauzevoorstelling van Frank Houtappels e.a. Regie: Matthijs Rümke. Bellevue, Amsterdam. Tot en met 29 december....

MARIJN VAN DER JAGT

Maria zit met een probleem. Ze is zwanger van de Heilige Geest en haar Jozef weet het nog niet. Hij is iemand die eerst bewijzen wil zien voordat hij iets gelooft. Jozef begint niet met timmeren voor hij zeker weet dat er de werktekening die hij zojuist ontving, ook werkelijk een stoel moet voorstellen. En zo iemand moet zij nu overtuigen van het wonder dat haar is geschied.

Het zijn typisch de ingrediënten van een modern kerstverhaal. Bijbelse mystiek vermengd met hedendaagse nuchterheid. We geloven niet meer zomaar alles, maar het blijft een mooi verhaal. Carolien van den Berg, de Maria in Het Kerstverhaal volgens. . ., balanceert in haar spel heel subtiel tussen het nuchtere heden en het Bijbelse verleden. Kuis en devoot in haar voorzichtige bewegingen, maar met een open, verbaasde blik en ondeugende pretogen.

Van haar had ik wel meer willen weten. En ook van haar Jozef, de jonge acteur Mads Wittermans. Maar halverwege de voorstelling zijn Jozef en Maria alweer uitgespeeld, dan gaat het over de herders in het veld, over de wijzen uit het oosten en tot slot over koning Herodes. Die scènes zijn allemaal verschillend van taal en van toon, het kerstverhaal wordt hier namelijk door vijf verschillende schrijvers verteld. Frank Houtappels schreef de aankondiging, daarna nemen Pauline Mol, Bouke Oldenhof, Tom de Ket en Jan Veldman het van hem over. Dit om te benadrukken dat je het verhaal op vele manieren kunt interpreteren, zoals ook de Evangelisten al deden.

Als bij een traditioneel 'kerstspel' lezen de acteurs van Het Kerstverhaal volgens. . . steeds het stukje uit de Bijbel dat ze vervolgens verbeelden. Het acteren is van een toepasselijke, aangename eenvoud. Een laken om en je bent een herder, een speelgoedhelm op en je bent een soldaat. Lekker een beetje schmieren, kleine grapjes en een stemmig lied. Meer valt er niet van te maken, behalve bij de enkele grotere rollen zoals Maria en Herodes, die door Sander de Heer gevaarlijk onschuldig wordt neergezet.

Zo pretentieloos als het spel is, zo pretentieus is het om in zo'n korte lunchpauzevoorstelling vijf schrijvers aan het woord te laten. Uiteindelijk gaat het om hun visies op het kerstverhaal, maar die komen nauwelijks uit de verf. De uitkomst is rommelig en stuurloos.

Marijn van der Jagt

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden