Review

Kendrick Lamar tilde zonder ook maar een enkel hiphop-cliché het genre eigenhandig naar een hoger plan

Staat er een maat op de kwaliteiten van Kendrick Lamar? Wie vrijdagavond getuige was van het concert van de dertigjarige Californische rapper/producer in de Amsterdamse Ziggo Dome kan niet anders dan concluderen dat hij beslist tot de allergrootste popartiesten van het moment behoort.

Kendrick Lamar tijdens een concert in 2016 Beeld epa

Zijn platen behoren al tot het beste wat de popmuziek de afgelopen vijf jaar heeft opgeleverd maar met zijn ronduit verpletterende concert plaatste hij zich definitief tussen de allergrootsten.

James Brown, David Bowie en Prince leven niet meer, maar we hebben Kendrick Lamar, was de conclusie na dit zinnenprikkelende evenement. Zelden zag je het Ziggo Dome zo tot ontlading komen als toen hij even voor negen uur zijn DNA. inzette. We hadden hem al even als Kung Fu Kenny op het scherm gezien, maar toen hij daar ineens in een wit gewaad op een goeddeels leeg podium stond, voelde je een siddering door de zaal gaan.

De verwachtingen waren hooggespannen. In vijf jaar tijd had Lamar drie meesterwerken afgeleverd. Dat hij live zijn mannetje stond, wisten we. Maar het was al een tijdje geleden dat hij hier te zien was.

Vijf jaar geleden was hij voor het laatst in Amsterdam, zo rekende Lamar ons zelf voor. Dat was in de Melkweg. In de veel grotere Ziggo Dome is alles nog veel indrukwekkender. 'I got, I got, I got... loyalty, got royalty inside my DNA', opent Lamar zijn concert.

De tekst wordt meteen overgenomen door de complete zaal. Iedereen staat, springt en rapt mee, om daar het hele concert niet meer mee op te houden.

Kendrick Lamar

Ziggo Dome, Amsterdam, 23 februari.

Uitstekend bij stem

Er is niemand die niet alle teksten woordelijk exact lijkt te kennen en dat mag Lamar weten. ELEMENT. volgt. Lamar is uitstekend bij stem. Stevig, snerpend en scherp. En wat is het geluid goed. In de coulissen staan een paar muzikanten verstopt. Wat alles wat voller en meer live doet klinken dan als alles uit een doosje zou komen.

Veel van wat we horen, is wel al opgenomen. Zo horen we in de al vroeg gespeelde hit King Kunta duidelijk de stem van Lamar als hij de microfoon ver boven zich laat zwaaien. Hindert niet, zijn tweede stem maakt het nummer vervolgens nog krachtiger.

'Levitate, Levitate, Levitate', roept hij. De vuurspuwers achter hem zijn eigenlijk net zo min als de filmpjes nodig. Er zit genoeg passie en vuur in Lamar zelf. Maar het golvende water over drie grote schermen in Swimming Pools (Drank) oogt schitterend.

Ieder nummer krijgt zo iets speciaals mee. LUST. en Money Trees rapt hij uit een soort kooi dat achter in de zaal uit de grond verrijst.

XXX. moet het anders dan op plaat doen zonder U2 maar de naadloze overgang naar het felle m.A.A.d city kan makkelijk zonder de zang van Bono.

Mooiste moment komt daarna als PRIDE. wordt ingezet. Of die gitaar nu uit een doosje komt of niet, het kippenvel is er niet minder om.

En wat heeft Lamar in een paar jaar tijd toch veel hits bij elkaar gerapt. Alright bijvoorbeeld of Bitch Don't Kill My Vibe: zo'n liedje dat stelletjes aanzet de regels elkaar liefdevol toe te rappen.

Lamars grootste hit HUMBLE. wordt door hem maar liefst zes keer stilgelegd, zo onder de indruk lijkt hij van de manier waarop het publiek zijn rap overneemt. 'Kom op jongens nog een keer: 'My left stroke just went viral'. En daar gingen zeventienduizend kelen weer. Een heel couplet lang. En dat dus zes keer.

Wie hier bij was, zal dit nooit vergeten. Kendrick Lamar tilde zonder ook maar een enkel hiphop-cliché het genre eigenhandig naar een hoger plan.


Drie meesterwerken

In zo'n vijf jaar tijd bracht Kendrick Lamar drie platen uit die inmiddels het predicaat meesterwerk verdienen. Het knappe van good kid, m.A.A.d city (2012), To Pimp A Butterfly (2015) en DAMN. (2017) is dat ze zo van muzikale stijl verschillen. Zo verschoof de muziek van sober, kaal gearrangeerde sample-georiënteerde hiphop naar door jazzmuzikanten live ingespeelde muziek op To Pimp A Butterfly.

Die jazz verliet Lamar weer met bewonderenswaardig gemak op DAMN. dat weer vol staat met messcherpe funk- en soul-breaks als basis voor Lamars buitengewoon krachtige raps.

Er is bij Kendrick Lamar geen album dat klinkt als de voorganger. Zoals David Bowie en Prince in hun hoogtijdagen vernieuwt Lamar zich steeds weer opnieuw. En iedere keer weet hij toch weer te verbazen. Zoals nu ook weer met de door hem samengestelde collectie liedjes geïnspireerd door de film The Black Panther. Met gemak de beste popplaat van dit moment. En weer een waarop geen liedje hetzelfde klinkt.


Hoe de popmerchandise, vermomd als mode, zijn weg naar de kledingzaak vond

Afgelopen donderdag werd in Rotterdam een heuse Kendrick Lamar-winkel geopend. Want, in tijden van teruglopende verkoop van cd's, is merchandise voor kleine en grote artiesten een steeds belangrijker bron van inkomsten geworden.

Dat filmmaker Ryan Coogler op zijn zoektocht naar een soundtrackmaker uitkwam bij Kendrick Lamar, is niet eens opzienbarend: Black Panther The Album is een weldadig geproduceerd pretpakket van de zwarte muziek.

De nieuwe Kendrick Lamar is op zijn minst een geweldige plaat. Lees hier onze recensie van DAMN.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden