Jeugdfilm

Kapitein Rob en het geheim van professor Lupardi

De sfeer van bordkarton

Toen regisseur Hans Pos enkele jaren geleden met scenarioschrijver Simon de Waal van gedachten wisselde over een Nederlandse avonturenfilm vol actie, spanning, humor en romantiek, dachten zij direct aan hetzelfde: Kapitein Rob, de enigmatische held uit de gelijknamige stripverhalen van Pieter J. Kuhn.


Samen schreven ze een nieuw verhaal waarin plaats werd ingeruimd voor de kleurrijkste personages uit de 73 Avonturen van Kapitein Rob, die van 1945 tot en met 1966 in de Amsterdamse krant Het Parool verschenen, zoals love-interest Paula, en Robs maniakale, karikaturale tegenstrevers als professor Lupardi, diens assistent Yoto, en Cigaret Larry.


Daar houden de overeenkomsten ongeveer op. In de stripverhalen is Rob een somberende, pijp rokende veertiger; in de film wordt hij gespeeld door de 29-jarige Thijs Römer. In de hoekige stijl van de strips uit de vorige eeuw, maar met een mobieltje. Met schipperspet, maar zijn zeilschip De Vrijheid blijft aan de kade liggen. Bovendien rookt Rob geen pijp. Dat past niet bij het imago van een hedendaagse actieheld.


Pos, die naam maakte als producent van publieksfilms als Kruimeltje, Pietje Bell en Timboektoe en in 2002 zijn regiedebuut maakte met de het gangsterdrama Bella Bettien, probeert oud en jong te behagen; de fans van Kapitein Rob én het publiek dat nog nooit van de strip heeft gehoord.


Kapitein Rob, zoals gespeeld door Römer, is een kruising tussen een held tegen wil en dank en een poldervariant van James Bond, met een stoppelbaard van een paar dagen en een superieur lachje à la Tom Cruise.


Hij belandt in een bizar avontuur, waar een belangrijk maatschappelijk thema als het klimaat aan de haren bij is gesleept: de waanzinnige professor uit de filmtitel heeft een machine ontwikkeld waarmee hij het klimaat naar zijn hand kan zetten. Kapitein Rob en zijn onafscheidelijke hond Skip moeten vervolgens alle zeilen bijzetten om de wereld te behoeden voor een ramp.


Het scenario stapelt inval op invalletje. Het tempo hort en stoot, spanning ontbreekt. Van innerlijke consistentie is geen sprake; de mooie weervrouw (Katja Schuurman, in het dagelijks leven getrouwd met Römer) valt zomaar in Robs armen. Personages verdwijnen en keren weer terug als dat nodig is om het verhaal op gang te houden. Het relatief lage budget - 1,4 miljoen euro, zonder bijdrage van het Filmfonds - helpt niet. De special effects zijn knullig; de sfeer van bordkarton en verfroller is doorlopend tastbaar.


Kapitein Rob en het geheim van Professor Lupardi verdwaalt tussen eerbetoon en parodie, tussen Indiana Jones en 'spy-spoofs' als Austin Powers en Spy Kids. De acteurs doen allemaal wat anders: Ricky Koole speelt alsof ze in een sociaal-realistisch drama zit; Joost Prinsen doet wat hij altijd doet, of hij nu een politie-inspecteur speelt of een quiz presenteert. Arjan Ederveen (professor Lupardi) en Alex Klaasen (zijn schlemielige assistent Yoto) schmieren erop los.


Tegen het einde belt een dikke generaal (Jack Wouterse) met Den Haag om de regering te waarschuwen dat Lupardi Nederland dreigt te vernietigen. De minister-president neemt op. Hij wordt gespeeld door Wouter Bos, die zichzelf een jaar geleden nog kansrijk achtte de functie in het echt uit te oefenen. Op de achtergrond zijn ook Hedy d'Ancona en John Leerdam te herkennen.


Dat zou grappig kunnen zijn. Maar in de regie van Pos verdampt ook dit idee in een brij van net niet goed uitgewerkte grollen. Kapitein Rob en het geheim van Professor Lupardi is een aaneenschakeling van misverstanden.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden