Kaouther Ben Hania basserde haar eerste volbloed speelfilm op een geruchtmakende verkrachtingszaak in haar vaderland

Beauty and the Dogs (2018)Beeld RV

Drama

Beauty and the Dogs

Regie Kaouther Ben Hania.

Met Mariam Al Ferjani, Ghanem Zrelli, Noomane Hamda.

100 min. In 1 zaal.

Sinds de val van president Ben Ali, begin 2011, bloeit de Tunesische cinema: een nieuwe generatie regisseurs maakt gebruik van de nieuwe vrijheid om de eigen samenleving onder de loep te nemen. Zo ook Kaouther Ben Hania (40) met haar drama Beauty and the Dogs, waarin het een jonge vrouw onmogelijk wordt gemaakt haar recht te halen nadat ze is verkracht.

Door een samenloop van omstandigheden trekt student Mariam (actrice Mariam Al Ferjani) een nét wat minder zedige jurk aan naar een feestje. Ook wandelt ze ’s avonds even over straat met Youssef, een jongen die ze net heeft leren kennen. En dat is al genoeg, in een voor vrouwen giftige cultuur.

Ben Hania hakt het vergrijp uit haar vertelling, en snijdt direct door naar het moment waarop Mariam verfrommeld en angstig over straat loopt, met die prille vriend in haar kielzog. De nachtmerrie is dan pas net begonnen. Beauty and the Dogs voert het koppel een half etmaal lang van het kastje naar de muur. Er is de onverschilligheid in de privékliniek, de chaos in het openbare ziekenhuis, die alom aanwezige afkeuring van een vrouw die naar Tunesische maatstaf een ietwat blote jurk draagt, en de bureaucratische patstelling tussen forensisch gynaecoloog en de politie. Zonder aangifte geen zaak, maar wat als de politieagenten daders zijn?

Nadat ze verscheidene documentaires had gemaakt die werden vertoond op IDFA, en een mockumentary had opgenomen over een Tunesiër die in vrouwenbillen sneed, regisseerde Ben Hania met Beauty and the Dogs haar eerste volbloed speelfilm. Die is niet geheel fictief. De geruchtmakende verkrachtingszaak van een landgenote diende als inspiratie: zij moest aangifte doen op het bureau waar de daders werkten.

Beauty and the Dogs kent wat horrorhints: die ene opmerking van Youssef over zombiefilms verwijst naar de defecte politieagenten, bij wie die minachting voor vrouwen uit elke zweterige porie druipt. Met haar donkere filmstijl en gebruik van lange, ononderbroken takes bouwt Ben Hania spanning op. Soms overvraagt ze de in kwaliteit wat ongelijke cast: gemoedswisselingen en handelingen ogen dan abrupt, alsof ze op commando worden ingezet.

Youssef voert dankzij zijn verleden als politiek activist een eigen strijd met de politie, maar het gevecht van Mariam in Beauty and the Dogs gaat dieper. In shock en van alle kanten belaagd, heeft ze rekening te houden met de patriarchale codes: haar vader mag niks weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden