Kane nu gedreven maar niet pathetisch

Halverwege het concert daagt Dinand Woesthoff zijn publiek uit. Hij biecht op dat hij de teksten van het oudere As long as you want this improviseerde omdat hij ze zich niet zo goed kon herinneren....

Woesthoff: 'Dus de teksten kunnen jullie niets schelen?' Dezanger en frontman van de Haagse rockband Kane houdt even stil.Dan vervolgt hij, vol van genade: 'Maar ja, de teksten van hetlaatste album zijn ook een stuk beter.'

En de band speelt door. Woesthoff vergeeft en vergeet.Woesthoff is het eens met zijn critici en vindt het laatsteKane-album, Fearless, zelf ook beter. Waar voorheen Kane gebuktging onder rockbombast en een poëtische, gepijnigde zanger dieamechtig vorm probeerde te geven aan zaken die groter waren danhijzelf, heeft de band van het grote gebaar nu een handreikinggemaakt.

Kane heeft er van alles aan gedaan om de afstand tussen hetpubliek en henzelf zo klein mogelijk te maken. Er is een catwalk,de tribunes aan de zijkant van het podium reiken tot het toneelen steigers gevuld met gelukkige winnaars van Kaneprijsvragendienen als levend decor. Er staat zelfs een ouderwets stapeltjeversterkers op het podium die je bijna de illusie geeft datvandaag een willekeurige jongensbandje optreedt. Bijna, want hetlevensgrote videoscherm maakt weer duidelijk dat we hier te makenhebben met een multi-platina-act.

Ja, de ambities zijn hetzelfde gebleven. Maar Woesthoff zingtnu gedreven zonder pathetisch te worden en weet het drama tot eenminimum te beperken.

Rustiger nummers als All I can do en Way down inside houdende emorock van Keep my head down in evenwicht. En niet elk softintro is een plichtmatige aanloop voor weer een apotheose vanhuilende gitaren. Als ze dan ronken, mag het ook agressiefongecompliceerd zijn zoals in Something to say.

Ook veranderd: Kane is geëvolueerd tot een uiterst strak enhecht op elkaar ingespeeld trio. Het rockt en het stuwt. Quauitvoering valt er weinig aan te merken. En eerlijk is eerlijk:op de Golden Earring na is er geen band in Nederland die hetuitgewoonde rockidioom zo weet te vertegenwoordigen als Kane.Daarmee heeft de band maar een onsje clichéstatus van zichafgeworpen. Het grootste verschil tussen Kane toen en Kane nu isniet dat het nu zo veel verrassender klinkt maar meer dat hetaangenamer luistert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden