beeldvormers

Kan deze foto a.u.b. reusachtig uitvergroot op elke priklocatie worden opgehangen?

null Beeld Bulent Kilic / AFP
Beeld Bulent Kilic / AFP

De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid bepaalt. Deze week: vaccinatie in een bergdorp in Oost-Turkije.

Arno Haijtema

In een poging de gedachtewereld van de antivaxer te begrijpen, vroeg ik me af wat die, als de pandemie voorbij is, zijn kinderen over zijn vaccinatie-weigerachtigheid zou vertellen bij het zien van Bulent Kilic’ foto. Half februari vorig jaar, de grote vaccinatieprogramma’s kwamen wereldwijd op stoom, legde de bekende AFP-fotograaf Kilic vast hoeveel moeite de arts Akay Kaya en verpleegkundige Yildiz Ayten ondernamen om oude bewoners van een nauwelijks bereikbaar bergdorp in Oost-Turkije in te enten tegen covid-19.

Zou de antivaxer aan haar of zijn kind uitleggen dat ‘Big Pharma’ in zijn streven naar winstmaximalisatie al begin vorig jaar bezig was zijn heerschappij te verspreiden tot in de verste uithoeken van de wereld? Dat hij diepe ravijnen en hoge bergen overwon, snijdende winterkou en sneeuwjachten trotserend, om ook de volgzame schapen hoog boven de Turkse boomgrens met de injectienaald zijn dodelijk dwingende wil op te leggen? Ja, dat Big Pharma er zó veel mee verdient dat het zelfs loont twee duurbetaalde, als pakezels beladen medici naar het gehucht te laten klauteren?

In het dorp Güneyyamac troffen Kaya en Ayten onder anderen de 101-jarige Berfo Arsakay – maakten ze de hoogbejaarde tot slachtoffer, zou de antivaxer misschien zeggen. Ze kreeg het door China ontwikkelde Sinovac, waarvan de effectiviteit later in 2021 nogal tegen bleek te vallen. Maar daarover smalend te doen lijkt me, gezien de inspanningen van deze Turkse medici, misplaatst. Ze klauterden met de enige middelen die ze hadden, ze deden wat ze konden om de vermoedelijk straatarme bewoners bescherming te bieden.

Kilic’ foto uit Güneyyamac behoort tot de zeldzame schilderachtige beelden die van de wereldwijde inentingscampagnes zijn gemaakt. Want de locaties waar de inentingen plaatsvinden onderscheiden zich doorgaans alleen door hun collectief gebrek aan fotogenieke kwaliteiten. Mensen met drempelvrees en vaccinatieangst worden door de fysieke omgeving niet écht verleid zo’n vaccinatiecentrum te betreden: witte partytenten, anonieme prikkers achter de mondkap met rubberen handschoenen in kale ruimten: uit oogpunt van snelheid, efficiëntie en hygiëne is het allemaal meer dan begrijpelijk. Toch valt het op hoe weinig GGD’s wereldwijd ondernemen om de prikplekken er meer uit te laten zien als wat ze zijn: toegangspoorten tot een veiliger bestaan.

Ervan uitgaande dat corona ons nog wel even blijft lastigvallen en vaccinaties met regelmaat nodig blijven, zou het toch mooi zijn als de prikplekken een boost krijgen. Waarom geen voorbeeld genomen aan de Nana’s van de Franse kunstenaar Niki de Saint Phalle (1930-2002)? Enorme, wulpse vrouwenfiguren van polyester maakte ze, kleurrijk en vrolijk. In de tijd van flowerpower, 1966, maakte ze in Stockholm een bijna dertig meter lange liggende Nana, die werd betreden via haar vagina. Op foto’s zijn lange rijen belangstellenden te zien, gedwee wachtend tussen Nana’s dijen.

Zulke verleidingstechnieken zijn in coronatijd nog schaars. Er zijn berichten over lekkere muziek en kunstbloemen bij de RAI in Amsterdam. Vanuit New York kwamen foto’s van jongleurs en artiesten die de gang naar een priklocatie opvrolijkten. Uit Duitsland, dat is begonnen jonge kinderen in te enten, kwamen foto’s uit een garage die als priklocatie dient waar de kleintjes per trapautootje naar hun inenting karren.

Vooruitlopend op een hopelijk aanstaande upgrade van de vaccinatiecentra: kan de foto van Kilic op billboardformaat in veelvoud worden geprint en worden opgehangen bij de ingang van elke partytent, bedrijfshal en sportcentrum? Als eerbetoon aan de hulpverleners. En als tegenwicht voor de antivaxers die er op demonstraties zelfs in slagen het begrip ‘liefde’ een vieze bijsmaak te geven.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden