RecensieKlassiek

Kamermuziekfestival verrast met Fluitkwartet van Lex van Delden ★★★★☆

Maar het hoogtepunt is de Derde vioolsonate van Johannes Brahms door Janine Jansen, met aan de piano Lars Vogt.

Janine Jansen tijdens de Derde vioolsonate van Brahms.Beeld Majanka Fotografie

Hij komt er wat ielig uit, die ene ‘boe’ tijdens de openingstoespraak van Jan van Zanen, alsof de roeper er zelf ook een beetje van schrikt dat iedereen hem kan horen. De burgemeester heeft het gewaagd om het Internationaal Kamermuziekfestival Utrecht (IKFU) in zijn stad te omschrijven als een lekker toetje na Kerst. Zo praat je natuurlijk niet over grote kunst, laat staan over de violist die deze editie weer voor haar rekening neemt: Janine Jansen.

Het is goed bedoeld, en lekker is het ook wel wat we voorgeschoteld krijgen. We beginnen met het Allegro voor vier strijkkwartetten van Johannes Bernardus van Bree – met zestien strijkers een toepasselijke opener van de zestiende editie. Wie vaker is geweest, ziet bekende gezichten, vrijdagavond in de Grote Zaal van TivoliVredenburg: naast Jansen violist Boris Brovtsyn, altviolist Amihai Grosz en cellist Jens Peter Maintz. Maar ook veel jonge musici, met onder meer de Nederlandse talenten Alexander Warenberg (cello) en Noa Wildschut (viool). De jongere generatie voegt zich knap en met zichtbaar plezier naar het niveau van de ‘oudjes’. Resultaat: een tintelende uitvoering.

Tijdens het Fluitkwartet van Lex van Delden in de Lutherse Kerk, Utrecht.Beeld Majanka Fotografie

Bij een festival als dit is de kans dat het Octet van Felix Mendelssohn voorbijkomt ongeveer 83 procent – en ja, hij zit er weer bij –, maar het programma biedt dit jaar veel verrassingen. En stukken die veel bekender zouden mogen zijn, zoals het Strijksextet van Erich Korngold (in een uitvoering in de Geertekerk vol deining en versluierde schittering) en het Fluitkwartet uit 1957 van Lex van Delden (in de Lutherse Kerk met een indrukwekkende Clara Andrada de la Calle op fluit).

Tussen alle kamermuziek zorgt het Nationaal Vrouwen Jeugdkoor, dat zaterdagavond onder leiding van Wilma ten Wolde de Nicolaikerk vult, voor welkome afwisseling. De klank van de zangeressen (vanaf 16 jaar, veel prille twintigers) is bijna vanzelfsprekend fris en transparant, maar de beheersing is opvallend volwassen. In een nieuw werk van Britta Byström, To every thing there is a season, duikt Janine Jansen op; het koor fluit liefdevol met haar mee.

Maar het hoogtepunt is de Derde vioolsonate van Johannes Brahms, met aan de piano Lars Vogt. Bij Vogt geen mooispelerij, maar akkoorden van natuursteen; Jansen brengt veel accenten aan in het vlot ingezette Allegro. En dan, in het langzame deel, horen we weer de typisch Janineske, elastieke lijnen. Alleen al zoiets ogenschijnlijk eenvoudigs als een crescendo kan bij haar bijzonder worden: als je denkt dat het maximum is bereikt, blijkt haar toon nóg intenser te kunnen. Haar blik is gepijnigd. Geen idee waar ze aan denkt, maar het werkt.

Tweede pianokwintet van Dvořák in de Grote Zaal van TivoliVredenburg.Beeld Majanka Fotografie

Internationaal Kamermuziekfestival Utrecht

Klassiek

★★★★☆

Met o.a. Janine Jansen, Boris Brovtsyn, Lars Vogt e.v.a.

27 & 28/12, TivoliVredenburg en kerken in Utrecht. Het festival duurt t/m 30/12, terugluisteren op radio4.nl.

Lees verder

We spraken Janine Jansen voorafgaand aan haar festival. ‘In de muziek is zwakheid tonen, breekbaar zijn, iets supermoois. Dus waarom moet je aan de buitenkant dan een superwoman zijn?’

Wat maakt Jansen zo goed? Drie collega-violisten geven antwoord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden