RecensieKamasi Washington

Kamasi Washington bouwt met Heaven and Earth verder aan een buitengewoon aangenaam muzikaal universum (vier sterren)

Kamasi Washington.Beeld RV

Kamasi Washington: Heaven and Earth. Young Turks/Beggars. 4 sterren.

Drie jaar na zijn in alle opzichten imposante driedubbelalbum The Epic komt de Californische tenorsaxofonist Kamasi Washington met Heaven And Earth, dat er in ieder geval in lengte nauwelijks voor onder doet.

Tweeënhalf uur doet het over acht plaatkanten of twee cd’s uitgesmeerde album, en vanaf de openingstrack Fists of Fury voelt het meteen vertrouwd. Opnieuw haalt Washington (37) alles uit de kast om een zo groots mogelijk geluid neer te zetten. Zijn band met jazzmuzikanten uit Los Angeles is met een man of tien grotendeels hetzelfde gebleven, en wordt regelmatig uitgebreid met zo’n dertig blazers en strijkers alsmede een twaalfkoppig koor.

De orkestrale jazz gaat nergens over het randje van bombast, dankzij de opnieuw buitengewoon meeslepende melodieën. Eigenlijk doet Washington op Heaven & Earth hetzelfde als op The Epic: in breed uitwaaierende composities ruimte geven aan zijn solisten voor vurige improvisaties. Het verrassingselement dat ervoor zorgde dat het even groots als toegankelijk klinkende The Epic ook buiten de jazzwereld zoveel indruk maakte mag dan weg zijn, de composities zijn niet minder sprankelend.

Pianist Cameron Groves, bassist Miles Mosley en trombonist Ryan Porter zijn inmiddels zelf solocarrières begonnen, maar drukken hier weer regelmatig hun stempel op het bandgeluid, waar het machtige tenorgeluid van Washington soms maar nauwelijks bovenuit kan komen.

Heel fraai zijn die momenten zoals in One of One, waarin dat wél gebeurt, en de saxofonist zo’n veertig man overstemt met een magistrale solo. Een paar nummers (Testify en Show Us The Way) zijn teveel gemodelleerd naar bestaande tracks op The Epic. Maar Washington voegt elders heel handig ook wat nieuwe elementen aan zijn muziek toe, zoals funk in Street Fighter Mas, waarin voor het eerst ook ruimte is voor een stevige trompetsolo (door Dontae Winslow). De verrassing is eraf, maar het genot is er op Heaven and Earth niet minder om. Het blijft een buitengewoon aangenaam muzikaal universum dat Kamasi Washington met de jazzscene uit Los Angeles heeft opgebouwd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden