ThrillersRob van Scheers

K-crime is in opmars, nu ook op papier

Beeld Sabine van Wechem

Voorzichtig worden ook bij ons Zuid-Koreaanse thrillers gelanceerd.

Het gonst in thrillerland. Nu we de Scandi-misdaadromans wel hebben gezien, zou de volgende golf zomaar uit Korea kunnen komen: K-crime – althans, die stelling lanceerde de Los Angeles Times onlangs, de krant van de stad met een grote Koreaanse gemeenschap. Weliswaar is een hype snel verzonnen, maar het klopt dat Koreaanse thrillers ook voorzichtig in Nederlandse vertaling beginnen te verschijnen. Na de opmars van de Koreaanse speelfilm – recentste voorbeeld: de maatschappelijke satire Parasite van Bong Joon-ho, goed voor vier Oscars – is het nu de beurt aan het geschreven woord (dat gekke K-pop laten we verder maar even zitten).

Rob van Scheers leidt u door de wereld van de thriller. Hugo Blom doet dat volgende week over luisterboeken, Pjotr van Lenteren praat u daarna bij over jeugdboeken.

Goed voorbeeld is Welterusten, mama (Ambo Anthos; € 21,99) van Mi-ae Seo. Niemand zal van haar hebben gehoord. In Zuid-Korea is ze een gearriveerd auteur, maar dit is pas haar eerste internationale vertaling. Bedacht op de hype las ik Welterusten, mama met een kritisch oog en het moet gezegd: de plot verloopt heel anders dan je zou verwachten, en dat is een plus. Eerst wordt ingezoomd op de seriemoordenaar Lee Byeongdo. Hij heeft er een handje van om tijdens zijn daden dat liedje van The Beatles te neuriën: Maxwell’s Silver Hammer.

Bang! Bang! Maxwell’s silver hammer
Came down upon her head

Beeld Ambo Anthos

Pom, pom, pom. Inmiddels zit Lee al maanden in de dodencel, maar dan zegt hij zich wel te willen verantwoorden tegenover forensisch psycholoog Seonkyeong. Hé, wacht eens even: is dit niet net The Silence of the Lambs (1991)? Sinds Anthony Hopkins als de psychopaat Hannibal Lecter zijn entree maakte op het grote doek is de seriemoordenaar een beetje het slachtoffer geworden van zijn eigen succes. Het valt alleszins mee: de verhaallijn van Lee wordt keurig uitgewerkt, maar daarachter gaat een veel verrassender vertelling schuil, die alles te maken heeft met het 11-jarige meisje Hayeong. En je denkt: welke zieke geest verzint zoiets? Maar dat blijkt bij Koreaanse thrillers dus schering en inslag.

Neem het in 2019 verschenen Een goede zoon (Cargo; € 21,99) van You-Jeong Jeong. Het bloed druipt van de pagina’s, sterker: het bloed is al gestold op het omslag, maar gelukkig zit dat een meesterlijk plot niet in de weg. De hoofdrol is voor de 26-jarige Yu-Jin die, als hij zijn pillen niet slikt, een weinig evenwichtig equilibrium heeft. Op een ochtend vindt hij zijn moeder dood onder aan de trap met een doorgesneden keel. Yu-Jin kan zich niets van de avond tevoren herinneren – geen pillen genomen – maar langzaam dringt het besef door dat hijzelf weleens de dader zou kunnen zijn. De band met zijn moeder was altijd al moeizaam: nóg een Koreaans thrillertrekje, want ook seriemoordenaar Lee Byeongdo moest zien te dealen met zijn moedercomplex (enfin, dertien dodelijke slachtoffers later…).

Beeld Cargo

In de buitenlandse pers wordt You-Jeong Jeong inmiddels aangeduid als de koningin van de K-crime, en in het Engels is alweer een nieuwe titel van haar verschenen: Seven Years of Darkness (Penguin; € 18,99) – de Nederlandse vertaling zal wel snel volgen. Andermaal draait het om getroebleerde familieverhoudingen, en een moord die zeven jaar later wordt opgerakeld.

Jawel, er zijn ook mannelijke thrillerauteurs onder de 53 miljoen Zuid-Koreanen, maar het is geen toeval, begrijp ik inmiddels, dat vooral vrouwen K-crime schrijven. Huiselijk geweld, alcoholisme, vervreemding in het grootstedelijk inferno, seksueel misbruik: het zijn zaken waarover in het masculine Zuid-Korea zelden hardop wordt gesproken. In deze thrillers vinden de vrouwen hun stem. En omdat ze in feite universele thema’s behandelen, zijn Koreaanse thrillers ook voor ons interessant, en leuker nog: behoorlijk goed geschreven (én vertaald) bovendien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden