AlbumrecensieArt Blakey & The Jazz Messengers - Just Coolin’

Just Coolin’ blijkt zestig jaar na de opname een uitstekend hardbopalbum ★★★★☆

In maart 1959 nam drummer Art Blakey met zijn Jazz Messengers voor Blue Note een studioalbum op dat de opvolger van zijn zeer succesvolle plaat Moanin’ had moeten worden. Tenorsaxofonist Hank Mobley had de plek van Benny Golson ingenomen en met Lee Morgan op trompet speelde de band een prima sessie voor een album, Just Coolin’, dat meer dan zestig jaar op de plank bleef liggen. 

Dat lag minder aan de kwaliteit dan aan het feit dat Blakey en Blue Note liever een liveplaat van dezelfde band wilden. Dat werd (in twee delen) Live at the Jazz Corner of the World. Deze dubbelaar werd een succes maar bevatte een flinke overlap met Just Coolin’ , dat ook door de snelle vervanging in de Jazz Messengers van Mobley door Wayne Shorter onuitgebracht bleef.

Tot nu dus. En Just Coolin’ blijkt zestig jaar later een uitstekend hardbopalbum, waarop vooral Morgan en Mobley in topvorm zijn. Hoogtepunt is het lange titelstuk, dat dankzij vuurwerk van beide blazers Mobleys eigen versie uit 1955 overklast.

Art Blakey & The Jazz Messengers

Just Coolin’

Jazz

★★★★☆

Blue Note/Universal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden