Interview Jungle By Night

Jungle By Night maakte z’n derde album met een ‘waslijst aan aandachtspunten’

Negen jaar zijn ze nu samen, de negen Amsterdamse jongens van Jungle By Night. Onlangs verscheen hun vijfde album, Living­stone. De Afrikaanse beats waar Jungle By Night destijds zo om geroemd werd, zijn gebleven, maar de sound is opnieuw breder geworden, de groove dieper, de melodische variëteit groter, hun muziek dansbaar als altijd.

Kantoortuin optreden van Jungle By Night. Beeld Pauline Niks

Maar van twee dingen willen de mannen van Jungle By Night graag af, wanneer hun muziek ter sprake komt. ‘Het etiket afrobeat. Het wordt altijd op onze muziek geplakt, maar dekt de lading al lang niet meer’, vindt toetsenist Pyke Pasman. ‘En dat we zulke leuke jonkies zijn die zo ­aardig muziek kunnen maken. Dat is ook onzin, want ik ben al 30’, stelt drummer Sonny Groeneveld.

Jungle By Night behoort al jaren tot de leukste livebands van Nederland. Hun muziek reikt inmiddels verder dan de afrobeat van Fela Kuti.

Pasman (27): ‘Tijdens onze tournees in verre buitenlanden als Indonesië hebben we weer nieuwe muzikale inzichten gekregen die we verwerken in onze muziek. Ik hou erg van eigenwijze muzikanten, van David Bowie tot Captain Beefheart. Mensen die hun eigen weg gingen en niet keken naar wat in de mode was.’

Het leuke van Jungle By Night is ook dat alle bandleden weer een andere smaak hebben. Groeneveld: ‘Ik vind soul leuk en hiphop. Vooral muziek die je kunt samplen interesseert me. Het liefst zou ik zelf nog eens iets spelen dat veel gesampeld wordt.’

Pasman: ‘Het is goed om te zien hoe we allemaal onze eigen weg gaan. ­Iedereen doet er naast Jungle By Night iets bij in bands als Altin Gün of The Mysterons. Als we dan weer ­samen komen voor een nieuwe plaat dan heeft iedereen weer zoveel nieuwe ideeën, dat zich dat meteen uitbetaalt.’

Wat op Livingstone echt anders moest, stelt Pasman, is dat niet iedereen in elk nummer zijn eigen weg gaat. ‘Als ik oude muziek van Jungle By Night hoor, dan valt het me op dat er naast een gitaarsolo ook andere instrumenten los gaan. Dat is zonde. Er ­gebeurde vroeger in veel nummers te veel tegelijk.’

Om dat risico uit te sluiten, werd een ‘waslijst met aandachtspunten’ opgesteld. Bij ieder nummer werd goed geluisterd naar wat het belangrijkste was. Het gitaarloopje van Jac van Exter? De percussie van de drie slagwerkers, een solo van een van de drie blazers of het geluid dat Pasman zelf uit zijn nieuwe synthesizer wist te toveren? Pas toen dat was vast­gesteld, mocht er worden opgenomen en kreeg het hoofdelement ook de ruimte die het verdiende. Daardoor werd de muziek eenduidiger.

Voor hun nieuwe plaat zat de band niet zoals Pasman dat noemt ‘altijd maar in een donkere studio’, maar rukten ze uit naar een boerderij in Drenthe waar een studio werd ingericht. Pasman: ‘Heerlijk, tussendoor een beetje badmintonnen in de zon terwijl je luistert naar de muziek die je net hebt opgenomen.’

Iedere dag een nummer, niemand die tussendoor naar huis kon. In tien dagen was alles klaar en konden de live-uitvoeringen worden voorbereid. Groeneveld: ‘We maken instrumentale muziek en hebben geen hitjes. Dan kom je niet op de radio. Jungle By Night moet het hebben van de liveshows.’

Die zijn nu completer dan ooit. ­Onlangs presenteerde Jungle By Night hun nieuwe album met een daverend concert in een uitverkocht Carré. Pasman: ‘Een zaal of festival dat ons boekt moet zeker weten: als we Jungle By Night programmeren, wordt het epic. Op dat punt zijn we nu, na negen jaar.’

Jungle By Night: Livingstone. Rush Hour. De band speelde op de redactie van de Volkskrant. Op 29/12 treedt de band op in Doornroosje, Nijmegen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.