TV-RECENSIE JINEK

Jort Kelders opmerking dat het Midden-Oosten moet ‘affikken’ was niets meer dan aandachttrekkerij

Het genuanceerde betoog van oud-minister Bert Koenders over de situatie-Iran liep al op zijn eind, toen allround-supercommentator Jort Kelder woensdagavond bij Jinek nog eens rustig achterover ging zitten. Zijn item, over een nieuwe oorlogsfilm, zou nog wel even op zich laten wachten. Net op dat moment greep Eva Jinek, maarschalk in de voorste divisie van het RTL-leger in de babbelbotsing met de NPO, haar kans.

‘Je gaat al achterover zitten alsof je niet door mij…’

‘Iran-kenner’, zei Jort Kelder, met zijn uitgestreken ben-ik-ironisch-of-meen-ik-het-stiekem-toch-gezicht.
Koenders zweeg deemoedig. Je kunt nog zo vaak minister van Buitenlandse Zaken zijn geweest en je nog zo grondig hebben verdiept in de situatie; als Jort Kelder spreekt, dan luister je. Je steekt er altijd wel iets van op.
‘Ik denk’, zei Jort, ‘dat het Midden-Oosten moet affikken.’

Koenders, die net uitvoerig allerlei diplomatieke, de-escalerende routes doorgenomen had, vond dat ‘een heel gevaarlijke redenering’.

In eerste instantie denk je: hoezo ‘redenering’? Is dat niet een wat al te vriendelijke omschrijving van zulk nihilistisch gebral, van een dergelijke fluim van de geest, van het soort oliedomme oprisping dat je zelfs om 2 uur ’s nachts aan de bar niet vaak zult horen?

Direct daarna komt de realiteit binnendruppelen. Het nieuws alleen is al lang niet meer genoeg. Secure uitleg over een complexe situatie gedijt het beste als die wordt afgetopt met een stupide opmerking waarvan iedereen in de gordijnen vliegt. Het nieuws bespreken is zilver, het nieuws zijn is goud.

Jort Kelder. Beeld Jinek

Er zijn, in deze nu al uitputtende war of the words, twee alternatieven: het debatje (de een vindt het één, de ander vindt het ander) of de monoloog. Bij het vooralsnog vrij braafjes opererende Op1 kwamen woensdagavond beide opties voorbij: een debat over Iran tussen Kamerleden Karabulut (SP) en Van Helvert (CDA), en een gesprek met Peter Koelewijn, die weinig aanmoediging nodig had om zijn eigen successen van de afgelopen zestig jaar door te nemen.

Het fragment waarin Kelder voorstelde een hele regio in de as te leggen – hyperbool natuurlijk, haha – werd door de Jinek-internetredactie losgeknipt, online verspreid en later gemelijk weer verwijderd. Het bewees dat het geen individuele faux pas was, en ook geen observatie van het niveau ‘waarom zou je stoppen met vlees eten, het dier is toch al dood’ – al leek het daar wel erg op. Veeleer was het een vanzelfsprekend gevolg van de gevoelde noodzaak tot profileren, van de wens om spraakmakend te zijn, en van de diepe angst onderdeel uit te maken van een programma dat aanvoelt als een kamer waar de verwarming consequent net te hoog staat. De enige manier om te voorkomen dat aandachttrekkerij de inhoud overwoekert, is door geen aandachttrekkers uit te nodigen. Ben je een keer geen nieuws, windt een keer niemand zich over je op. Maar ben je wel de morele winnaar van wat überhaupt misschien beter geen wedstrijd had kunnen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden