Recensie Danslokaal 7

Jonge choreografen tonen amuserende danstaal in Danslokaal 7 ★★★☆☆

Rutkay Özpinar, Joseph Simon en Jason Mabana laten in Danslokaal 7 zien dat ze beschikken over een eigen danstaal, die nog niet is uitgekristalliseerd. 

‘Still is the sky’ van Jason Mabana door Conny Janssen Danst. Beeld Rob Hogeslag

Het jaarlijkse tourneeprogramma van Conny Janssen Danst heet terecht Danslokaal: in een sobere setting van een proeflokaal mogen drie jonge choreografen een werk maken voor drie dansers van het ervaren Rotterdamse gezelschap. Die kunnen zich nergens achter verschuilen; tussen doorzichtige lappen en gele muurgordijnen ligt de focus volledig op het nieuwe bewegingsmateriaal. Daarmee proberen deze getalenteerde mannen (Rutkay Özpinar, Joseph Simon en Jason Mabana) door te breken. Hun danstaal is eigen maar nog niet uitgekristalliseerd, ze (onder)zoeken. Dat mag bij Danslokaal. Het resultaat is niet hemelbestormend maar maakt wel nieuwsgierig.

De Frans-Duits-Nederlandse Simon (30) pakt zijn toeschouwers in door bekende poses uit klassiek ballet speels te koppelen aan de losse, ogenschijnlijk nonchalante attitude uit de breakdance. Dansers in kleurige blouses paraderen parmantig met krachtige schokjes in schouders en ledematen, om dan weer op te veren met springbenen in balletposities. Ze flirten met de voorgeschreven hiërarchie en vechten vriendschappelijk om een plekje vooraan. Attitude kent geen dwingende opbouw maar amuseert zeker.

Attitude van Joseph Simon door Conny Janssen Danst. Beeld Rob Hogeslag

De Turks-Nederlandse Rutkay Özpinar (28) laat drie performers naar binnen afdalen; in What can’t be filled drukken ze een gevoel van leegte uit; zelf worstelt hij ondanks zijn talent als danser en choreograaf geregeld met eenzaamheid. Mooi hoe het trio met golvende torso’s hunkert naar iets onbereikbaars. Met lage ademhaling, een blik in de verte en handen en schouders die raken zonder vast te grijpen balanceren ze tussen beethebben en wegglippen.

De Filippijns-Belgische Jason Mabana (26), die later een choreografie maakt bij de toneelvoorstelling Tonio, gaat er vol in met een rush aan bewegingen; opgewonden schieten de dansers over de vloer. Maar de haast is ook een kooi; met hun vingers klauwen ze naar elkaar. Pas aan het slot komt Still is the sky tot rust.

‘What can’t be filled’ van Rutkay Özpinar door Conny Janssen Danst. Beeld Rob Hogeslag

Danslokaal 7

Dans

★★★☆☆

Door Conny Janssen Danst

Choreografieën van Rutkay Özpinar, Joseph Simon en Jason Mabana, 7/9, Studio Conny Janssen Danst, Rotterdam

Tournee 18/9 t/m 2/10

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden