Johnny Depp zet geslaagd portret gonzo-journalist neer in The Rum Diary

Het boek The Rum Diary van journalist Hunter S. Thompson is verfilmd met Johnny Depp als financier en hoofdrolspeler. Depp gaat hiermee op herhaling, hij schitterde eerder als manische journalist in Fear and Loathing in Las Vegas, naar Thompsons meest invloedrijke boekverslag. Alleen Depp komt ermee weg om dik tien jaar later ook de jongere editie van Thompson gestalte te geven.

Johnny Depp in The Rum Diary.

Iets meer haar, iets minder drugs, evenveel drank - het hoofdpersonage uit The Rum Diary is een oude bekende. Paul Kemp, heet hij hier, beginnend journalist. Maar hij is net zo goed Raoul Duke, de losgeslagen hoofdfiguur uit Fear and Loathing in Las Vegas (in 1998 verfilmd door Terry Gilliam). Of beter: diens geestelijk vader Hunter S. Thompson, de drugs en wapens minnende prima donna van een roemruchte generatie Amerikaanse tijdschriftjournalisten die eind jaren zestig met de heersende journalistieke wetten brak.

Pak slaag
Voor Thompson naam maakte als stilist en onverschrokken verslaggever (zijn onthullende boek over de Hells Angels leverde hem een pak slaag op) werkte hij enige tijd als dagbladjournalist op Puerto Rico. Hij schreef er een roman over - The Rum Diary - die pas veertig jaar later werd gepubliceerd, en nu is verfilmd met Johnny Depp als financier en hoofdrolspeler. Dat laatste is op herhaling: Depp schitterde eerder als manische journalist in Fear and Loathing in Las Vegas, naar Thompsons meest invloedrijke boekverslag. En het is enkel Depp die er mee weg komt om dan dik tien jaar later ook de jongere editie van Thompson gestalte te geven; de goed geconserveerde bijna-vijftiger als broekie van 20.

Kemp meldt zich op de burelen van de San Juan Star, als enige sollicitant tussen de uitvretende blanke journalisten die onder de tropenzon in een boog om het nieuws lopen, op weg naar de bar. Buiten protesteert de lokale zwarte bevolking tegen de uitbuiting en onderdrukking, maar de ruggengraatloze hoofdredacteur (een voortreffelijke Richard Jenkins) zet nieuweling Kemp op de bowlingberichten en horoscoop. Het hindert niet: eenmaal bevriend met een blanke eilandbaron bevindt Kemp zich al vlot waar hij wil zijn: in een geleende sportauto naast een geleende blondine, en middenin een corruptieschandaal.

Gedesillusioneerd
Depp vroeg de in het filmvak gedesillusioneerd geraakte Bruce Robinson (Withnail & I) voor diens eerste regie sinds tijden, maar de Britse cineast lijkt hier niet al te zeer een stempel te willen drukken. The Rum Diary ontbeert een coherent plot en beweegt zich ergens tussen satire en slapstick.

Dat de scènes elkaar zonder al te veel noodzaak opvolgen - een vleugje romantiek, een achtervolging, een psychedelisch drugsexperiment - is geen groot bezwaar: de dialoog is voldoende scherp, de acteurs weten raad met hun ietwat groteske personages. En het meanderen was tenslotte een essentieel onderdeel van Thompsons schrijven: hij deed er alles aan om níet direct op zijn onderwerp af te koersen. The Rum Diary slaagt vooral als portret van het zelfgeobsedeerde journaille in den vreemde. Diapositieven van Kuifje zijn het, zwetend en zuipend in de nadagen van het kolonialisme.

Lees ook het interview met Johnny Depp in de Volkskrant van vandaag.

The Rum Diary - Regie Bruce Robinson.

  • Oordeel van de recensent:
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden