Reportage

John Galliano herleeft na racisme-rel

Na een roemloze aftocht bij Dior maakte de modeontwerper maandag zijn debuut bij het Belgische modehuis Maison Martin Margiela. Vijf sterren voor de Galliano-nieuwe-stijl.

John Galliano in een witte stofjas bij zijn première als creatief directeur van Maison Martin Margiela. Beeld Cécile Narinx

De eerste show van de Britse John Galliano (53) voor Maison Martin Margiela moest zo exclusief mogelijk zijn. Er waren slechts honderd uitnodigingen verstuurd, naar zijn vrienden, een paar belangrijke inkopers en een handvol journalisten. Zelfs de locatie van de show werd tot een paar uur van tevoren angstvallig geheim gehouden, om te voorkomen dat zich te veel voetvolk zonder uitnodiging voor de deur zou verzamelen.

Roemloze aftocht

Alle grote namen uit de modewereld waren aanwezig bij Buckingham Gate 62, een kantoorgebouw midden in Londen. Van Alber Elbaz, ontwerper van Lanvin, tot Vanessa Friedman van The International New York Times en Suzy Menkes van Vogue. Uit Nederland mocht uiteindelijk alleen Cécile Narinx, hoofdredacteur van Harper's Bazaar, naar binnen. De Volkskrant moest het doen met een sneer van de beveiliging en de beelden van modewebsite style.com.

De aanstelling van Galliano bij Maison Martin Margiela was hét modenieuws van afgelopen jaar. En dus was zijn eerste show, nog voordat-ie moest beginnen, dé modeshow van dit jaar. Waarom? Omdat Galliano een veelbesproken ontwerper met een indrukwekkende staat van dienst is. Hij was sinds 1996 creatief directeur van Christian Dior en ontwierp daarnaast voor zijn eigen label, John Galliano, tegenwoordig ook eigendom van Dior.

Begin maart 2011 werd hij weggestuurd bij Dior, na een aantal racistische en antisemitische uitspraken die hij in dronken toestand maakte op het terras van La Perle, een bar in Parijs. Na dat incident was Galliano besmet. Zijn aftocht was roemloos. Niemand wilde nog iets met hem te maken hebben. Ook bij zijn eigen label was hij niet meer welkom.

In Galliano's nieuwe ontwerpen heeft hij de klassieke voorkeur van Maison Martin Margiela en zijn eigen dramatische stijl virtuoos gecombineerd. Beeld Marcus Tondo

Weer salonfähig

Hij heeft uitgebreid excuses gemaakt en vertrok naar een afkickkliniek in Arizona. Omdat zijn werkgever volgens Galliano wist dat hij 'ziek' was en alcohol dronk en valium slikte om de dag door te komen, spande hij een kort geding tegen Dior aan waarin hij een flinke schadevergoeding eiste. Volgens Galliano was zijn ontslag onrechtmatig.

Ruim twee maanden geleden oordeelde de rechter in Parijs dat het ontslag wél rechtmatig was; de ontwerper werd veroordeeld tot het betalen van een symbolische boete van een euro aan zijn voormalig werkgever.

Maar daar had niemand het over, gisteren voordat de show begon. Sinds begin oktober bekend werd dat Galliano de nieuwe creatief directeur van Maison Martin Margiela zou worden, had sowieso niemand in de mode het nog over zijn verleden. Het ging alleen nog maar over hoe de flamboyante stijl van Galliano te verenigen was met de ingetogen en conceptuele mode van Margiela; samengevat in één kledingstuk is Galliano een excentrieke jurk en Margiela een eenvoudig colbert.

De vraag is of het grote publiek hem ook heeft vergeven, maar de modewereld is blijkbaar vergevingsgezind. Anna Wintour, hoofdredacteur van de Amerikaanse Vogue en een van de machtigste vrouwen in de mode, voorop. Zij droeg begin december tijdens de uitreiking van de British Fashion Awards al een jurk van Maison Martin Margiela by John Galliano en ze maakte de omstreden ontwerper daarmee in één klap opnieuw salonfähig.

Beeld Marcus Tondo

Couture zoals couture bedoeld is

Vergeleken met wat gisteren op de catwalk te zien was, was die jurk van Wintour opvallend ingetogen. Dat was gewoon een mooie jurk. Lang en elegant, schuin op draad gesneden en versierd met een handgeschilderd motief. De spektakelstukken van de show van gisteren waren overdadig versierd met maskers, kralen, pailletten en zelfs speelgoedautootjes. Modellen liepen op torenhoge hakken en hun gezichten waren bezet met glitters en edelstenen.

Al tijdens de show stroomden de eerste reacties binnen via Twitter en Instagram. De gemene deler? Love, love, love. Wat Galliano gisteren liet zien, is couture zoals couture bedoeld is. Haute couture geldt als het paradepaardje van de mode, waarin alle ruimte is voor experiment. Met prijzen vanaf vijftigduizend euro voor een jurk is draagbaarheid geen issue. Als het er maar goed uitziet.

En dat zag het. Het meest verassende aan de show was de vanzelfsprekendheid waarmee Galliano typische Margiela-elementen, denk aan onafgewerkte naden, veel zwart en wit en de voorkeur voor klassiekers zoals een wit overhemd en een pak wist te combineren met zijn eigen dramatische en eclectische stijl.

Een simpele tuniekjurk was versierd met kleine zwarte speelgoedautootjes. Een strak getailleerd jasje met luipaardmotief werd gedragen boven een chique rode rok. Een lange en hooggesloten rode jurk had een subtiel bildecolleté.

Galliano had alle codes van Margiela overboord kunnen gooien, om volledig zijn eigen weg te gaan. Daar is hij bekend genoeg voor. Maar juist het feit dat hij dat niet had gedaan, siert hem. Dat is tekenend voor de Galliano-nieuwe-stijl: hij is niet meer de sterontwerper die na een show de tijd neemt om zelf, verkleed als stierenvechter of iets anders spraakmakends, over de catwalk te paraderen.

De ontwerper die jarenlang de stelregel hanteerde dat je kabaal moest maken om de aandacht van de juiste mensen te trekken, hield het gisteren na afloop bij een bescheiden buiging in een witte stofjas. Dat was bijna nederig. En juist daarom zo krachtig.

Beeld Marcus Tondo
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden