Documentaire

Jiro Dreams of Sushi

Camera vergaapt zich aan de glanzend verse hapjes

Om 's werelds beste sushi te maken, moet je veel talent en geduld hebben, al je energie in het werk steken, je keuken schoon houden en je smaakpapillen op niveau houden met zo veel mogelijk lekker eten. Je moet de tonijn niet te dik en stevig snijden en de rijst koken onder extreem hoge druk. En niet te vergeten: de te gebruiken octopus dient niet een half uur, maar vijftig minuten gemasseerd te worden. Pas dan heeft de restaurantgast niet het gevoel dat hij op rubber kauwt.

Wat zijn met drie Michelinsterren bekroonde ambachtelijkheid betreft, heeft de Japanse sushimeester Jiro Ono weinig geheimen. Niet alleen hijzelf, maar ook zijn personeel en zoons vertellen uitgebreid over de kneepjes van hun vak, terwijl de camera zo ongeveer op de snijplanken ligt en zich voortdurend aan de glanzend verse hapjes vergaapt. Méér toewijding en aandacht mag sushi van een film niet verwachten.

Maar waarom de al 85-jarige Jiro nooit naar een leven buiten zijn restaurant in Tokio heeft verlangd, wat zijn vrouw daarvan vindt (als ze nog leeft) en hoe gewillig zijn zoon en opvolger Yoshikazu zich hebben geschikt naar de door vader uitgestippelde lotsbestemming blijft in het ongewisse. De film klemt zich zozeer vast aan de oppervlakte dat de scènes rond de reünie van Jiro met zijn klasgenoten uit de toon vallen.

Nog geforceerder is het fragment waarin Yoshikazu zijn zorgen uitspreekt over de overbevissing. Dan toch maar weer snel de keuken in, terwijl de met Philip Glass volgestouwde geluidsband de dagelijkse herhaling der dingen steevast onderstreept.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden