Film

Jinn is een goedmoedig coming-of-agedrama met precies op tijd wat dramatisch venijn ★★★☆☆

Het komt als geroepen dat de jonge actrice Zoë Renee zich bewijst als groot acteertalent.

Berend Jan Bockting
Jinn  Beeld
Jinn

De jonge Summer is een typische vrije Amerikaanse tiener in het begin van het goedmoedige coming-of-age-drama Jinn. Op haar kamer danst ze als in een videoclip. In een pizzarestaurant flirt ze terloops met het meisje achter de toonbank. Na de middelbare school wil ze naar de dansacademie, een filmpje van een oud-klasgenoot die aan het paaldansen is geslagen geldt als inspiratie. Frivool en speels verkent ze haar nog volop te vormen identiteit.

Dus fronst Summer haar wenkbrauwen als haar alleenstaande moeder, een bekende weervrouw op tv, zich plotseling tot de islam bekeert. Ze moet niets hebben van de moskee. Vrouwen zitten daar toch in een aparte ruimte? Summers vader moedigt haar aan zich toch maar open te stellen voor de nieuwe roeping van moeder: waarschijnlijk is die hele bekering gewoon een fase.

Na een nukkig eerste bezoek in het kielzog van moeder blijkt het allemaal enorm mee te vallen, die moskee. Debuterend regisseur-scenarist Nijla Mu’min filmt de ruimte als zonovergoten ontmoetingsplek – gloedvol en lyrisch, waar tussen mannen en vrouwen gewoon kan worden gelonkt. Summer fladdert ook deze wereld moeiteloos binnen. Wie weet wat ze op haar pad treft.

Het scenario van Jinn neemt, in de geest van het hoofdpersonage, hier en daar nauwelijks bij te benen reuzenstappen; een handvol filmminuten verder is ook Summer om en voegt ze een snuf islam toe aan het leven. Het komt als geroepen dat Zoë Renee zich bewijst als groot acteertalent. Ze maakt de rusteloze veelvormigheid van Summer toch aannemelijk.

Daarbij voel je gaandeweg dat Mu’min put uit eigen ervaring. In interviews vertelt ze hoe haar moeder zich voor aanvang van het avondeten wendde tot islamitisch gebed, terwijl ze óók bier dronk. Een minder dwingende interpretatie van de islam voor het voetlicht brengen werd een missie. Summer rookt een jointje terwijl ze een vriendin vertelt over haar voornemen om binnenkort in de lokale moskee de sjahada uit de spreken, de islamitische geloofsbelijdenis. Impulsief uploadt ze een selfie met hijab en zónder shirt, in uitdagende panterprintbeha.

Maar wanneer die foto viraal gaat stuit haar hypervrije interpretatie van het geloof op een harde grens. Van de vriendelijke imam tot haar bekeerde moeder, iedereen is woest.

Voor het mooi gespeelde, maar tot dan toe ook wat didactische Jinn komt dit dramatische venijn precies op tijd.

Jinn

Drama

★★★☆☆

Regie Nijla Mu’min

Met Zoë Renee, Simone Missick, Kelvin Harrison Jr., Dorian Missick

93 min., te zien via Picl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden