Jevgeni Kissin heeft vrije enthousiasme uit jeugd hervonden

Jevgeni Kissin (1971) heeft zichzelf opnieuw uitgevonden. De afgelopen jaren kon je als publiek meemaken hoe de Russische pianovirtuoos steeds gespannener raakte....

Bij Kissin zag je het gebeuren. Zo’n vijf jaar geleden raasde hij in het Concertgebouw de trap van de Grote Zaal af, boog als een opwindpoppetje in de vier windrichtingen en kreeg tijdens het spelen een kleur die bleker was dan zijn wolwitte jasje. Je hoorde het ook, niet alleen aan het gekreun van de prille dertiger, maar vooral aan bedachte fraseringen en extreme tempokeuzes. Technische problemen heeft Kissin nooit gehad, maar in een late Schubertsonate kon hij kermen hij alsof hij het leed van de componist op zijn eigen schouders had gestapeld.

De Kissin die dit weekeinde in de serie Meesterpianisten speelde, was van die last bevrijd. Hij had in zijn Chopin- en Prokofjev-interpretaties weer toegang tot het vrije, onbegrensde enthousiasme van zijn jeugd. Sterker nog, hij voorzag het begrip pianospelen van een heel nieuwe inhoud. In de derde fase van zijn carrière maakt Kissin van een compositie zijn eigen, persoonlijke instrumentatie. Op één enkele piano kan hij kiezen uit een verbluffende reeks timbres. In Chopins Eerste etude uit de opus 10-reeks werd het een overweldigende orkestklank die hij afwisselde met die van een tweede orkest-op-afstand dat vanachter de deuren van de zaal leek te komen. In de Polonaise-Fantaisie zette hij een lange opeenstapeling van trillers in alsof hij maar een knikje hoefde te geven aan een fluitist, een hobo, een groep violen en cello’s.

Prokofjevs suite Romeo en Julia vatte hij samen in drie deeltjes. De jonge Julia danste licht en overmoedig in een onwaarschijnlijk tempo over de toetsen en de vendetta tussen de families Montague en Capulet klonk als de stoten van een tuba, steeds anders, dieper, groter. In de Achtste sonate van dezelfde componist verwees hij subtiel naar de passages uit het liefdesdrama.

Het Kissinverhaal kent één constante: lerares Anna Pavlovna Kantor, ruim in de 80, en moeder Kissin die naast elkaar zitten op het frontbalkon. Na afloop grepen ze elkaars handen en staken die in een veelzeggend gebaar van triomf omhoog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden