Jeugd Orkest weet hartstocht aan precisie te paren

De jonge zwanen van onze symfonieorkesten doen niet aan vakantie. In de zomer poetsen ze hun verenkleed tijdens de NJO Summer Academy, in de winter pronken ze ermee tijdens negen concerten in Nederland en België....

De strijkers van het Nationaal Jeugd Orkest staan er goed bij deze winter, de slagwerkers paren hartstocht aan concentratie en precisie, er is een harpiste met warme dragende klank en er zit veel moois bij de hout- en koperblazers. Anders dan het jeugdteam van Ajax, is onze symfonische jeugd nog steeds vooral blank en blond, maar wellicht dat ook daar nog eens verandering in komt.

Bij de gebitsgevoelige blazersvakken brengt ook de moderne orthodontie geen verlichting voor de lastige hoornloopjes waarmee de deugniet Tijl Uilenspiegel zich voorstelt in het symfonisch gedicht van Richard Strauss. Struikelpartijen waren onvermijdelijk, al klonken de hoorns zeker 'lustig' en werd van de kans op revanche goed gebruik gemaakt.

Tijls schelmenstreken werden raak getroffen met ratelaars in de marktscène, gevolgd door treiterend hoongelach in de blazers. Dreigend van sfeer was Tijls terechtstelling, al klonk de triangel in het epiloogje in de betonnen honingraat van de Oosterpoort een beetje flets.

De Moldavische violiste Patricia Kopatchinskaja is een gelukkige keuze voor het Vioolconcert van Alban Berg. Al bleef de boog niet van a tot z op spanning, in dit requiem voor de jong overleden dochter van Mahlers weduwe en de architect Gropius stond de expressionistische taal de emotionele betrokkenheid van de orkestleden geenszins in de weg.

Kopatchinskaja, die ook componiste is, wist haarfijn verband te leggen tussen bijvoorbeeld de overlappende drieklanken waarmee Berg aan het begin een reeks exposeert en de latere verwijzing daarnaar in linkerhand pizzicato's. Theatraal waren haar heupsprongen in zwarte jurk met onregelmatige plooien, waar zowel een felrood glimmende (linkervoet), als een metallic glitterende schoen (rechtervoet) onderuit stak.

De Zuid-Afrikaanse dirigent Gérard Korsten tekende in Mahlers Eerste Symfonie voor een erg lompe Ländler met o-benen in Lederhosen. Het percussieteam leverde echter goed werk in Mahlers Vader Jacob in mineur met mysterieus bekkengeruis tot slot. De hormonale vuurkracht van het jonge orkest kwam met zeven staande hoornisten tot volle ontplooiing in de keihard gespeelde slotclimax van Mahlers Titan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden