Jenny Arean doet saaie ouverture vergeten

Er gaat bijna altijd iets mis in de liedteksten van Friso Wiegersma. Een veel te afwachtende oudere vrouw (..

Patrick van den Hanenberg

Wiegersma (1925) begon zijn artistieke carrière in 1946 als decor-en kostuumontwerper bij Wim Sonneveld. Maar de cabaretier, die zijn geliefde werd, ontdekte dat Wiegersma ook kon schrijven. Zijn eerste theaterlied, Zij kon het lonken niet laten, werd een hit, gevolgd door titels als Josefien, Gerrit en Moeder, Ik wil bij de revu. Een veelschrijver is Wiegersma niet geworden, maar er zitten aardig wat diamanten onder die tachtig liedjes die hij voor Sonneveld, Willem Nijholt, Frans Halsema en Purper heeft gemaakt. En natuurlijk voor Willeke Alberti.

Telkens weer, met muziek van Ruud Bos, behoort tot het allermooiste uit het Nederlandstalige repertoire. Een nummer met Broadway-allure.

Een paar jaar geleden verscheen Telkens weer het dorp, een bundel met de teksten van Wiegersma. Producent Opus One hield dezelfde titel aan voor de theatervoorstelling met Jenny Arean, Joke de Kruijf, Marnix Kappers en Tony Neef. Het had een musical moeten worden, maar men kon het verhaal niet rondkrijgen. Nu is het een theaterconcert, en da's toch erg jammer. Wiegersma en de componisten achter hem krijgen zo niet het nieuwe jonge publiek dat zij verdienen.

Muzikaal is er niets mis mee. In de duetten en de ensemblestukken blijken de vier stemmen prachtig te kleuren. Maar de eerste tien minuten zijn gruwelijk. Heel braafjes komt het kwartet op, verzamelt zich rond de piano van Ruud Bos, iemand pruttelt wat biografische gegevens van Wiegersma op, en dan mag elke solist aan zijn eigen liedje beginnen. Hou maar op, dan zetten we thuis de cd wel op. Marnix Kappers had wat tekstvastheid betreft zijn avond niet, maar hij vulde de hiaten professioneel op met behulp van Wiegersma die in de zaal zat.

Maar als Jenny Arean aan de beurt is met Mevrouw Van Dam. Dan krijgt het onverwoestbare tekstmateriaal een fantastische theatrale facelift. Of het nou in de uitbundige uitdossing van Nikkelen Nelis is, of het ingetogen De zomer van 1910.

De dode opening wordt dan door Arean weggespoeld, maar haar niveau wordt door de anderen niet gehaald.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden