Jeff Mills' techno en orkest is moeizame combinatie

De symbiose van Jeff Mills' techno met orkestrale arrangementen in het Concertgebouw is moeizaam. Maar bij een verstild experiment ontstaat toch iets moois.

Jeff Mills in het Concertgebouw in Amsterdam. Beeld Josien Wolthuizen
Jeff Mills in het Concertgebouw in Amsterdam.Beeld Josien Wolthuizen

De pogingen van de Amerikaanse technomeester Jeff Mills (52) om zijn kunst van de ratelende drumcomputers in contact te laten treden met disciplines buiten de elektronische dansmuziek, zijn bewonderenswaardig. Tien jaar geleden al zocht Mills samenwerking met orkesten en liet hij technotracks als Sonic Destroyer in koper- en strijkersarrangementen uit de concertgebouwen daveren. En dan maakte Mills ook nog soundtracks bij antieke films en zal hij volgende maand bij het Amsterdam Dance Event een Rembrandt in techno vervatten. De man heeft een missie.

In het Concertgebouw beleeft Nederland vrijdag het debuut van Mills' Light from the Outside World: een 'technosymfonie'. Maar feitelijk spelen Mills en het Noord Nederlands Orkest een serie bekende technotracks in arrangementen van componist Thomas Roussel, aangevuld met recent werk uit Mills' filmscores.

Het is een moeizame symbiose. Leuk, om de zenuwslopende synth-aanslagen uit Mills' strakke techno nu eens te horen in stotend koper, maar bij de eerste drie muziekstukken lijkt het misverstand te ontstaan dat orkestrale techno vooral heel hard moet worden gespeeld. Het orkest blaast alle potentiële subtiliteiten aan flarden en van de sinistere ondertoon in Mills' koele en soulvolle 'Detroit techno' blijft geen spaan heel.

Tot halverwege de set ineens een zacht bloepende synthesizer opklinkt uit Mills' mixtafel, die wordt beantwoord door een schrille en bescheiden viool en een in de verte beierende kerkklok. In deze verstilde, soundtrack-achtige compositie smelten elektronica en orkest wél samen en ontstaat in het Concertgebouw toch iets moois. Zeker als Mills daarna de donderende bassdrums uit zijn Roland TR-909 laat praten met uitsluitend pauken en houtblok. Hier wint het experiment het van de platte orkestrale versiering van het eerste concertdeel. En na deze oormassage klinkt de ontlading in Mills' klassieker The Bells, gespeeld op de buisklokken van de slagwerker, toch ook wel acceptabel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden