AlbumKlassiek

Jean Rondeau maakt een weemoedige trektocht door de 16de en 17de eeuw ★★★★☆

null Beeld

Het is een tafereel van alle tijden: een musicus buigt zich over zijn instrument en verliest zich in melancholie. Wie weet vond de Engelse luitist John Dowland rond 1596 in zo’n setting al tokkelend en neuriënd de droefgeestige tonen van zijn Lachrimae pavan. In de decennia daarna werd het stuk door gevoelige zielen in heel Europa opgepikt.

De Franse klavecinist Jean Rondeau koos Dowlands betraande pavane als vertrekpunt voor een weemoedige trektocht door de 16de en 17de eeuw. Frescobaldi, Sweelinck, Scheidemann: allemaal componeerden ze wel iets dat aansloot bij Dowlands weltschmerz.

Rondeau, de hipster die ook jazz op zijn palet heeft, geeft aan elk stuk de flair van een improvisatie. Soms speelt hij te interessanterig, maar op z’n best lokt hij je mee naar een niet onprettige staat van droefheid. Door de oude middentoonstemming die hij op de snaren van zijn klavecimbel en virginaal legt, doen sommige akkoorden lekker pijn.

Jean Rondeau

Melancholy Grace

Klassiek

★★★★☆

Erato

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden