SerierecensieExit

Je zou de serie Exit kunnen omschrijven als de Noorse Wolf of Wall Street. Toch gaat dit verhaal verder ★★★☆☆

De Volkskrant kijkt (nieuwe) series en bespreekt er elke week (minstens) een. Deze week: Exit

Ine Marie Wilmann en Pål Sverre Hagen als Celine en William in de Noorse serie Exit (2019).

Exit

★★★☆☆

NRK, 2019, 8 x 30 min.

Regie en scenario: Øystein Karlsen

Met o.a. Simon J. Berger, Agnes Kittelsen, Pål Sverre Hagen, Jon Øigarden en Tobias Santelmann

Te zien op lumiereseries.com (en dvd)

Toen scenarist en regisseur Øystein Karlsen het gesprek terugzag, moest hij keer op keer op de stopknop drukken. ‘Dan hapte ik naar adem omdat het me echt te veel werd. En omdat ik om dingen had gelachen waarom ik niet had mogen lachen’, zegt hij op de Noorse website Tellerreport. Karlsen had in de lente van 2017 vier betrekkelijk jonge mannen uit de top van de Noorse financiële wereld bij elkaar gebracht voor een avondje in een restaurant, waar de vier hem hun levensverhaal vertelden. Meer gesprekken, met anderen, zouden volgen en in oktober 2019 brak de serie Exit die eruit voortkwam kijkcijferrecords.

Noren waren even gechoqueerd als gefascineerd door de serie over de werdegang van vier jonge miljonairs in het Oslo van de afgelopen, zeer welvarende jaren. Losjes gebouwd rond interviewsessies van een journalist legt Exit vooral hun levenswandel buiten het werk bloot.

De belangrijkste van de vier is de 39-jarige Adam (Simon J. Berger), die voor zijn 30ste al drie bedrijven had opgericht en verkocht en nu enkel nog een investeringsfonds beheert, ‘vorig jaar 17,8 procent rendement’. Zijn verzuchting: ‘Ja, dan wordt het moeilijk nog een uitdaging te vinden.’ In zijn strakke designhuis aan het water buiten de Noorse hoofdstad checkt hij elke ochtend zijn gebit in de weerspiegeling van zijn espressomachine en wanneer hij na een zorgvuldig bereid kopje vertrekt, ligt zijn vrouw doorgaans nog in bed. Zij, de even oude Hermine (Agnes Kittelsen), heeft uitdrukkelijk niets te doen – een vrouw die werkt past niet in Adams wereldbeeld. Dat zij hartstochtelijk graag kinderen wil met de man van wie ze houdt, maar niet weet dat hij gesteriliseerd is – zijn vrienden weten dat wel – vindt hij eigenlijk gewoon behoorlijk amusant. 

In de eerste aflevering eindigt Adam de dag in het appartement dat het viertal buiten medeweten van hun echtgenoten heeft gekocht, om zich een beetje fatsoenlijk te kunnen ontspannen. Een prostituee, potentiepillen en verder gewoon drank en drugs vormen de hoofdbestanddelen van deze en andere avonden, waarop The Wolf of Wall Street naar de kroon wordt gestoken en waarin de kijker borsten en erecties niet worden onthouden. Het zijn ook de avonden waarop de mannen het dieptepunt in hun zedelijk handelen (in alle betekenissen) bereiken. De scène waarin een van hen in onderbroek een bevende prostituee op haar rug dwingt, een tee in haar mond duwt, daarop een golfbal plaatst en haar ziek veel geld biedt om stomdronken te mogen afslaan, is in die diepte dan weer het trieste hoogtepunt.

De vier vrienden in Exit, tweede van rechts is Adam (Simon J. Berger)

Maar Exit is meer dan een Noorse Wolf of Wall Street. Naarmate de afleveringen vorderen, treden de vrouwen meer op de voorgrond, aangevoerd door Hermine, die vanaf het begin een psychologische strijd voert met haar man Adam, waarin de geest van Ingmar Bergman nooit ver weg is. Ongekend, hoe Scandinavische geliefden elkaar het leven zuur kunnen maken, ook in deze serie weer. Haar kinderwens stuwt in feite het verhaal voort, dat – ook al op zijn Scandinavisch – langs escalerende feesten en bruiloften voert, inclusief een zelfmoordpoging. Bedrog stapelt zich in dat verhaal op bedrog en daarin toont Hermine zich uiteindelijk een zwaar gehavende winnaar. Tegen een hoge prijs, die laat zien dat de religie van het kwartet (‘Uiteindelijk is alleen geld echt’) net zo leeg is als hun doorgesnoven hersenpan.

Een vervolg is in de maak, onvermijdelijk verteld vanuit het perspectief van de vrouwen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden