Goed & Slecht Dichters

Je zal maar in de zomer onder Lars van der Werf liggen, en te horen krijgen dat je een reigertje bent

Dichters die op de lezer toe komen, zijn eng, vindt Arjan Peters, die liever zelf een dichter uitzoekt. 

Filmsterren Françoise Arnoul en Georges Guetary. Beeld Getty, bewerking: Studio V

Vaak gezien op festivals, achter een tafel met zijn eigen bundeltjes. Een man met een petje, een baardje en een typemachine. Lars van der Werf heet hij, geboren in 1987 in Rotterdam, en Vier de liefde is alweer zijn vierde titel (Meulenhoff; € 12,-). Het zijn maar versjes, lieve mensen, zegt hij wijlen Toon Hermans na, die zijn grote voorbeeld zou kunnen zijn.

Maar let dan op zijn minst op het ritme, behaagzieke versjessmid. ‘Wanneer ik ontsnappen/ wil, ver weg van waar/ we zitten, zorg jij/ altijd wel dat we nog/ diezelfde avond ergens/ anders lekkerder pitten.’ Heb je daar je vriendin voor, koekenbakker? Is zij jouw wandelende tomtom?

Niet alleen. Lars gaat ook weleens een poosje op haar zitten. Dat zegt hij zelf: ‘M’n reigertje, m’n/ grasveld, m’n slootje/ in de zon, m’n/ steigertje was je,/ waarop ik zo lekker/ een poosje zitten kon.’ Dit heet ‘Zomermeisje’. Je zal maar in de zomer onder Lars van der Werf liggen, en te horen krijgen dat je een reigertje bent, een grasveld, een slootje in de zon en een steigertje. Ik hoop dat ze hem, nadat hij een poosje lekker had gezeten en het totaal niet verwachtte, als in een rodeo van het steigertje gegooid heeft.

Dan is de intense en onzoetsappige poëzie in het debuut Vruchtwatervuurlinie (Van Oorschot; € 18,50) van actrice en beeldend en kunstenaar Roberta Petzoldt een verademing. Zij kan een gedicht schrijven en de aanleiding in de titel noemen, ‘Hoe je ouders elkaar verlaten’, zonder daar expliciet op terug te komen, terwijl de klap in haar verschrikte regeltjes blijft naklinken: 

‘Een tor in je kop/ een klap in je nek/ op een terras/ in de zon./ Een Spaans dorp waar alles ’s nachts open bleef/ met een leuk hondje dat je volgt./ Ik dronk nog geen espresso/ alle sinaasappels konden mij gestolen worden/ de citroenen doodvallen/ in de zon./ In een witte onderrok liep ik over de bergen/ elke nacht bezocht ik mijn angst/ om te kijken of ik nog kon groeien./ Een dier had onze tent aan stukken gereten/ nu weet ik dat het nodig was./ Het leuke hondje werd in de auto gefloten/ ik begreep de stilte niet./ We zaten op de bank met thee/ het was twaalf uur/ ik wou de zon nooit meer zien.’

Snap ik. En ik wil baardje, petje, typemasjien, oftewel Lars van der Werf liefst nooit meer zien.

Op allerlei manieren over boeken schrijven, daar is de boekenredactie van de Volkskrant de hele dag mee bezig. Maar hoe kiezen zij welke boeken uit het enorme aanbod worden behandeld, en hoe bepaal je wat goed en slecht is? Boekenchef Wilma de Rek: ‘Een roman is goed als je erin wilt blijven wonen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden