Interview

'Je sprak een Yves die enorm onder druk stond'

Geruchtmakend mediatycoon Yves Gijrath (JFK, Badr Hari) schetste in 2012 een wel héél opmerkelijk portret van zichzelf. Wat gebeurt er met de geïnterviewde na zo'n interview?

Yves Gijrath Beeld Linda Stulic

In november 2012 benadert V mediatycoon Yves Gijrath, tevens organisator van de Miljonair Fair (tegenwoordig Masters of LXRY) en op dat moment veelvuldig in het nieuws als zaakwaarnemer van kickbokser Badr Hari, met het verzoek om het ultieme Yves Gijrath-interview te mogen maken. Hij schrijft terug: 'Eerlijk gezegd heb ik ook wel behoefte aan het ultieme Yves Gijrath-interview. Ik zal openhartig zijn.'

We spreken in totaal vier uur met Gijrath, over zijn stormachtige jeugd, het oorlogsverleden van zijn moeder, zijn gokbegeerte, de staat van zijn uitgeverij en zijn geloof in het hogere. Eén passage wil Gijrath na afloop van het gesprek verwijderen uit het interview - een passage waarin hij zegt het weer te kunnen beïnvloeden.

Een citaat: 'Het is gebeurd in Shanghai, in Moskou, in Kortrijk, twee keer in Noordwijk en meerdere malen in Amsterdam, voorafgaand aan de Miljonair Fair. Het stopte met regenen, door beïnvloeding van regenstructuren. Puur via visualisatie. Iedereen denkt misschien dat ik een idioot ben. Alleen: als het meerdere malen gebeurt, is het dan nog toeval?'

Gijrath heeft het gezegd, maar toch: dit moet eruit. Na twee dagen gesteggel gaat hij uiteindelijk akkoord en laat hij zich - met enige tegenzin - fotograferen. Op 2 december 2012 staat het stuk in V.

Drie maanden later breekt Gijrath met Badr Hari, een maand daarna gaat zijn uitgeverij failliet.

Over het verzoek om een vervolggesprek hoeft hij niet lang na te denken.

Wat dacht je toen je het interview herlas?

'Het is persoonlijk en eerlijk. En er staat één onhandige passage in. Daardoor sta ik er niet honderd procent achter. Jij was achteraf volhardend: ik had het gezegd, dus jullie lieten het staan. Ik vraag me af of ik dat ook zo zou hebben gedaan. Ik vond het onnodig hard.'

Heb je spijt van andere uitspraken in dit interview?

'Absoluut niet. Ik had op dat moment een fittie met Quote, dat mij op een unfaire manier had neergezet. Ik wilde daar met dit interview op reageren. Ook stond mijn bedrijf onder druk, wat ik tijdens het interview niet wilde toegeven. Ik probeerde uit alle macht de boel bij elkaar te houden, dus ik moest de waarheid enigszins verdraaien. Als je zegt dat het slecht gaat met je bedrijf, wil niemand meer zaken met je doen.'

Je had ook kunnen denken: dit is geen goed moment voor het ultieme Yves Gijrath-interview.

'Dat was het inderdaad niet. Maar ook als het niet geweldig gaat, moet je er staan en niet zeiken. De kern van het probleem was: ik en de andere aandeelhouder hadden een slechte relatie. Vlak voor het interview kwam ik van een afspraak met hem, een klotegesprek, en daar heb ik tegen jullie niets over gezegd. Ik was tijdens dit interview dus enigszins gefrustreerd.'

Heb je in de put gezeten na het faillissement?

'Ja. Ik had de meerderheid van de aandelen niet meer, dus in formele zin was het niet mijn faillissement, maar zo zag men het wel. Ik ben niet van het slechte nieuws, ik ben geen slachtoffer. Het was vreselijk, het was helemaal klote, er was alleen maar negativiteit, maar ik had de ervaring niet willen missen. Ik ben erdoor veranderd; rustiger geworden.'

Wat heeft het financieel voor je betekend?

'Ik heb veel geld verloren, het scheelde niet veel of ik moest mijn huis verkopen. Het was niet makkelijk om terug te komen. Zat ik daar op een nieuw kantoor, moest ik mijn eigen computer installeren - voorheen had ik daar meisjes voor. Ik was mijn zelfvertrouwen kwijt en bij mij is dat dodelijk. Het gaat nu oké. Ik heb ongeveer twintig man in vaste dienst, we hebben vorig jaar met LXRY Media een goed jaar gedraaid. Ik maak een blad, we gaan dit jaar internationaal met LXRY magazine, we organiseren een goedlopende beurs en we maken 26 televisieuitzendingen per jaar voor SBS. Eind van het jaar komt er een boek van me uit, op mijn vijftigste verjaardag. Er staan ruim dertig belangrijke hoofdstukken in, over de eerste Miljonair Fair, over mijn beurs in Moskou en over mijn jeugd in Buitenveldert. Het gaat over een veelheid aan ervaringen, over machtsstructuren. In het boek zal ik nog opener zijn dan in het interview toen. En het boek zal ook gaan over mijn val.'

Is de man uit het interview een andere Yves?

'Nee. Wel een Yves die ongelooflijk onder druk stond.'

Heb je daardoor dingen gezegd die je niet had moeten zeggen?

'Ja, die passage over het weer. Dat het bij die beursopeningen stopte met regenen is voor mij altijd een opmerkelijk toeval geweest. Maar in dit interview zeg ik het alsof ik het daadwerkelijk kan beïnvloeden.'

Waarom zei je dat?

'Dat vraag ik me ook af. De verklaring is dat ik ongelooflijk moe was. Overigens zijn die uitspraken een beetje raar, maar echt erg ook weer niet.'

Toch wilde je de passage eruit of drastisch aangepast.

'Dat kwam eigenlijk door Leon de Winter, mijn goede kennis. Ik had het ongepubliceerde stuk aan hem doorgestuurd. Hij vond het een schitterend verhaal, behalve dat onderdeel. Toen jij het niet wilde veranderen, ben ik daarmee akkoord gegaan, omdat ik het inderdaad gezegd had. Maar Leon heeft zonder dat ik het wist contact gezocht met (Volkskrant-hoofdredacteur, red.) Philippe Remarque met het verzoek die passage te verwijderen. Heel lief vond ik dat, maar onnodig.'

Heeft die passage vervelende gevolgen gehad?

'Er werden een paar grapjes over gemaakt, meer niet. Het is te onbelangrijk om het de boventoon te laten voeren in zo'n persoonlijk interview. Jij zei tegen me: ik weet nu wie jij bent. En toen dacht ik: dat weet jij helemaal niet, jij dénkt dat te weten. Je dacht me te hebben ontrafeld.'

Ik kan me die uitspraak niet herinneren.

'Ik nog wel. En ik vond dat ontzettend irritant aan jou. Tegelijkertijd was je de eerste die zo voet bij stuk hield: ik kon wel heel charmant lopen doen, maar je ging die passage niet verwijderen. Daar had ik respect voor. Maar je wist niet wie ik was. Het is sensationeel moeilijk om iemand te doorgronden.'

Bij iedereen, of bij jou in het bijzonder?

'Nou, ik ben wel iemand met een randje. Dat is gewoon zo.'

Is dit interview wie jij bent?

'Grotendeels wel.'

Wat heeft het interview voor gevolgen gehad?

'Ik heb voor het eerst uitgebreid met mijn moeder gesproken over hoe zij als joods meisje werd gered uit de trein naar Auschwitz. Daarvoor heb ik nooit precies willen weten wat haar is overkomen, zoals ik in het interview zei. Die uitspraken van mij hebben iets opengebroken. Het heeft er ook toe geleid dat ik met mijn broer naar Auschwitz ben geweest. We zouden naar Schotland gaan om te golfen, maar hij belde en zei: ik wil iets anders met je doen. Ik wist meteen wat hij bedoelde. Vorig jaar april zijn we gegaan, een onwerkelijke ervaring. Het is zo ontzettend groot en gestructureerd dat iedereen ervan moet hebben geweten - dat kan gewoon niet anders. Op de weg erheen was ik emotioneel, toen ik er was voelde ik me vooral strijdbaar. Ik denk er nog iedere dag aan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden