'Je moet in je eigen hype geloven'

Interview..

Amsterdam Venetia Thompson (25) was er bijna aan onderdoor gegaan. Na veertien maanden werken in de Londense City was ze begin 2008 zo uitgeput en depressief, dat haar huisarts bang was dat ze voor een bus zou springen. De stress, de overmatige alcohol en de korte nachten hadden haar uitgeput.

Twee nachten sliep ze. Toen ze wakker werd, besloot ze haar ervaringen te verwerken in een artikel dat ze naar het weekblad The Spectator stuurde. Het werd geplaatst, Thompson werd ontslagen en werd journalist. Deze week verschijnt haar boek Gross Misconduct (Beursbabe in het Nederlands), waarin ze gedetailleerd het leven in The City beschrijft.

Thompson was broker, makelaar bij BGC International (wereldwijd 2.100 medewerkers). Ze moest klanten die hun obligaties of andere financiële producten wilden verkopen, koppelen aan klanten die dezelfde stukken wilden kopen. De klanten waren traders, handelaren in dienst van grote banken die in opdracht van klanten of voor eigen rekening werkten.

Thompson schrijft niet over de dynamiek van de financiële markten, noch over de oorzaken van de kredietcrisis – daar heeft ze vanuit haar positie ook niet veel zicht op. Ze richt zich vooral op de karakters van haar ex-collega’s en hun atypische gebruiken. Het boek doet daarmee denken aan Liar’s Poker van Michael Lewis, waarin een New Yorkse handelsvloer eind jaren tachtig wordt beschreven en waarin de term Big Swinging Dick voor het eerst opduikt. De grappen zijn veranderd, de cultuur is dat niet. En de Big Swinging Dicks bestaan ook nog steeds.

Bij Lewis was de beste grap ‘een sekslijn bellen en tegen de intercom houden’, bij Thompson is de ‘k-bom’ het toppunt van hilariteit. Wie wordt uitverkoren voor zo’n k-bom, word gebeld door zo veel mogelijk handelaren en makelaars die allemaal ‘klotewijf’ of ‘klootzak’ in de hoorn roepen.

Opvallend is de grote inspanning die wordt geleverd om vrienden te worden met de klant. Thompson zat drie tot vier avonden per week met klanten in de allerduurste Londense restaurants, in de hoop dat die klanten haar wat transacties zouden gunnen.

Haar jeugdige leeftijd en gebrekkige ervaring waren geen enkel beletsel om wekelijks minimaal duizend pond aan diners uit te geven. ‘Dat is geen omkoping, je moet je klanten nu eenmaal verleiden zaken met je te doen. Waarom zouden ze je anders vertrouwen? Op elke handelaar heb je tien makelaars die dezelfde prijs afgeven. Als je geen betere prijs kunt bieden, moet je een betere vriendschap bieden.’

‘Iedereen heeft zijn favoriet. De Ierse handelaar doet zaken met iemand die hij nog van school kent. Sommige handelaren willen alleen zaken doen met vrouwen of ervaren krachten. Weer anderen willen juist een beginneling, omdat ze hem kunnen domineren. Het gaat allemaal om manipulatie.’

Je schetst een handelsvloer waar de meest kinderachtige spelletjes worden gedaan. Leuk?

‘Nee, niet altijd, maar het is wel nodig om van de stress af te komen. Als je met zulke grote hoeveelheden geld omgaat, moet je wel vreemde dingen doen om geestelijk gezond te blijven. De een slaat zijn telefoon kapot als hij onder immense stress staat, de ander wordt dronken bij de lunch. Iedereen heeft zijn eigen uitlaatklep.’

Hoe hoger de testosteronspiegel, hoe hoger de winst die een handelaar maakt, blijkt uit onderzoek.

‘Je hebt genoeg testosteron nodig om het vol te houden, maar je moet ook niet te veel hebben, want dan kom je niet meer tot rust en kun je je niet meer concentreren, waardoor je dingen verknalt.’

‘Adrenaline is veel belangrijker. Je houdt het alleen vol als je kunt functioneren met een constant hoog adrenalineniveau. Dat is tegennatuurlijk. Adrenaline was ooit bedoeld om je hard te laten rennen als je door een leeuw wordt achtervolgd, nu heb je mensen die dertig jaar lang op niets anders draaien. Ook mijn lichaam was verslaafd aan adrenaline.’

Is er geen alternatief? Kun je niet gewoon wat saaie personen aannemen, die het rustiger aan doen maar ook minder risico’s nemen?

‘Kalme mensen willen dit echt niet. Bovendien: handelaren zijn ook niet kalm, ze willen iemand die snel schakelt. En dat kan alleen iemand zijn die voortgedreven wordt door de adrenaline.’

De Big Swinging Dick in je boek blijkt een zichzelf vervullende voorspelling. Doordat iedereen denkt dat deze makelaar de beste prijzen heeft, geeft iedereen hem ook de beste prijzen.

‘Het is inderdaad een enorme façade. Je moet in je eigen hype geloven, zelfs als je er een zooitje van maakt. Maar meestal zijn de Big Swinging Dicks mannen die al heel lang in de markt actief zijn. Ze hebben zichzelf ruimschoots bewezen. De Biggest Swinging Dicks zie je niet in de restaurants, dat hebben ze niet nodig, of ze gaan al om half tien naar huis. Het zijn vaak rustige en serieuze types.’

Kun je tijdens die diners onbeperkt geld uitgeven?

‘Ik heb nooit een maximum meegekregen als je dat bedoelt. Maar 5.000 pond voor een diner voor twee zou wellicht iets te veel zijn. Op mijn eerste diner was ik 600 pond kwijt. Ik heb daar nooit problemen over gehad. Alles was mogelijk. Als je een chalet wilde huren voor een week, was dat prima, mits je een paar handelaren mee kreeg. Maar je moet niet vergeten dat dergelijke uitgaven uiteindelijk wel ten koste gaan van de bonuspot, voor het team of voor het individu.

‘Het is makkelijk om het als monopoliegeld te beschouwen, maar de uitgave moest het wel waard zijn. Een van onze makelaars nam een keer vier Duitse handelaren mee naar de Grand Prix van Monaco en huurde voor het hele weekend een helikopter om ze rond te vliegen. Kostte bij elkaar zo’n 100 duizend pond, maar daarbij moet je wel bedenken dat die Duitsers ieder jaarlijks 1 miljoen pond omzet binnenbrachten. Het is dus allemaal relatief.

‘De rest van de maatschappij vindt het excessief, maar je moet het in zijn context zien. Dat is met de bonussen net zo. 500 duizend pond is misschien veel, maar als je buurman een miljoen pond verdient, is het ineens niets meer. Brokers denken niet in termen van geld maar in nummers.’

Toen jij aan het eind van het jaar 2.000 pond bonus kreeg, wilde je er direct mee ophouden. Waarom is die bonus zo belangrijk?

‘Deze baan kun je voor jezelf alleen rechtvaardigen als je betaald krijgt waar je recht op hebt. Bij ons was dat 33 procent van de winst (dat is gebruikelijk in de financiële wereld, al kan het bij sommige banken zoals Goldman Sachs oplopen tot 60 procent, red.). Je weet dat je voor de rest op geen enkele loyaliteit hoeft te rekenen van je baas. Hij naait je zodra het mogelijk is. Daarom wil je in ieder geval een eerlijke beloning.’

Veel banken zeggen dat het juist precies andersom is. Handelaren willen het absolute maximum, anders gaan ze weg.

‘En die twee mechanismen houden elkaar in balans. Je werkgever biedt bij onderhandelingen altijd de helft van waar je recht op hebt. De bank gokt dat de makelaar niet de ballen heeft het bedrijf te verlaten, de makelaar gokt dat de bank niet de ballen heeft om hem te naaien. Het is net poker. We hadden een collega, die bleef net zolang thuis tot hij de bonus kreeg waarop hij meende recht te hebben. Zijn eisen werden elk jaar ingewilligd, want hij was een van onze topmakelaars.’

Vertonen handelaren hetzelfde gedrag?

‘Dat zijn totaal verschillende banen. De makelaar is de hele dag met klanten aan het praten. De handelaar kan ook de hele dag zwijgen. Hij hoeft geen konten te kussen. De handelaar heeft ook langere maar gelijkmatige stress. Hij neem posities in en neemt de spanning dus ook vaak mee naar huis. De makelaar heeft piekstress.’

Waarom ben je geen handelaar geworden?

‘Ik kan echt niet rekenen. Als makelaar hoeft dat niet. Je moet alleen snel zijn met getallen, je hoeft ze niet te begrijpen, behalve dat je moet weten dat het ene getal groter is dan het andere. Handelaren moeten heel ingewikkelde berekeningen maken om de waarde van een obligaties te bepalen.’

Wat moet je nog meer kunnen?

‘Je moet agressief genoeg zijn om zaken te doen, maar niet zo agressief dat je klanten wegjaagt; net als elke verkoper dus. En je moet een dikke huid hebben, want klanten roepen de hele dag dat je moet oprotten en dat je een kutwijf bent. En dan moet je toch tien minuten later weer terugbellen. Mannen breken een telefoon als ze gefrustreerd raken, vrouwen barsten eerder in tranen uit. Ik ben niet in staat een tv-scherm kapot te slaan, maar na verloop van tijd werd ik wel steeds agressiever.’

Mis je het?

‘Ik heb gemengde gevoelens. Ik mis de kameraadschappelijkheid, de jongens waarmee ik werkte en de drukte van de handelsvloer, de humor, het mateloze karakter van mijn collega’s. Elke transactie is als een shot drugs. Als de handel opdroogt, word je somberder en somberder.’

Hadden je collega’s last van dezelfde stemmingen?

‘Veel makelaars zijn borderliners. Je moet licht manisch zijn om dit werk te kunnen doen. Je kunt niet zo veel ups en downs hebben zonder af en toe in een depressie te belanden. Op een gegeven moment kun je emoties niet meer controleren en dat is een teken dat je in een depressie bent beland. Ik ken veel mensen die ongelukkig zijn.’

Waarom doen mensen dit zichzelf aan?

‘Omdat ze in de val zitten. Ze hebben de inkomsten nodig om hun hypotheek te betalen of hun alimentatie. Veel handelaren haten hun baan, maar ze hebben geen idee wat ze anders moeten doen.

‘De meeste brokers leiden een dubbelleven. Thuis zijn ze brave huisvaders, maar tijdens hun werk veroorloven ze zich tal van indiscreties, geholpen door de grote hoeveelheden alcohol die ze tot zich nemen. En die werelden raken elkaar nergens.

‘Voor vrouwen die in deze wereld werken, is het onmogelijk een relatie te hebben. Hun man zou het niet accepteren dat ze meer tijd met andere mannen zouden doorbrengen en drie avonden in de week om een uur ’s nachts dronken thuiskomen. Ik denk dat ik uiteindelijk wel had kunnen overleven, maar dan was ik een alcoholist geworden, een ongelooflijke hulk en had ik nooit een vriend gehad.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden