AlbumrecensieKing Krule - Man Alive!

Je gaat naar een popmoment snakken op King Krules derde, Man Alive! ★★★☆☆

Donderdag 5 maart stroomt de Max-zaal van de Amsterdamse Melkweg vol voor King Krule, de Engelse neo-beatnik (echte naam: Archy Marshall) die met The Ooz (2017) zo’n mooie, kaleidoscopische ode aan de Londense nacht bracht: jazz, dubstep, plotseling een rockprojectiel of een popliedje, het was een betoverend geheel.

Vergeleken met The Ooz (of het debuut 6 Feet Beneath The Moon uit 2013) is het nieuwe, derde album Man Alive! een vrij taaie kluif. Een intrigerende, urbane nocturne is het opnieuw, met de mompelende zang van ‘Krule’ als rode draad: hij is de verteller die tegen het ochtendgloren de kater al voelt opkomen. Hoor die stemmen maar eens tollen in Alone, Omen 3.

Marshall trekt zijn voorliefde voor jazz en avant-garde hier door naar het atonale, het abstracte. Soms met groots effect (Cellular, Perfecto Miserable), maar vooral in de vermoeid voortsloffende finale (vanaf Theme for the Cross) ga je toch ook naar een popmoment snakken. Die melodieuze doorkijkjes maakten The Ooz, behalve fascinerend, ook heel erg leuk. Nu zijn die momenten schaars.

Op The Ooz scheen boven Londen de volle maan. Op Man Alive! is het bewolkt.

King Krule

Man Alive!

Pop

★★★☆☆

XL/Beggars

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden