Komedie

Jardins en automne

Kalm als een ruisend beekje

Medailles worden standaard bij plichtplegingen uitgereikt. Minister Vincent knipt een lintje door om een postzegel van een weilandje te open. Als hij een Afrikaanse minster ontmoet en zij elkaar cadeaus geven, wisselen hun beider bodyguards even theatraal hun pistolen uit.


De 73-jarige regisseur Otar Iosseliani ziet het als een keurslijf van lege politieke rituelen waar hij niets van moet hebben. Zijn films (Lundi matin; Adieu, plancher de vaches!) zijn odes aan vrijheid en aan het eenvoudige leven. In Jardins en automne contrasteert hij het dit keer met de oppervlakkigheid van politiek. De absurditeit ervan onderstreept hij met visuele prikjes - traditioneel de grootste kracht van de van oorsprong Georgische cineast die al decennia in Frankrijk woont.


Meer dan een façade is het politieke bedrijf in de wereld van Iosseliani niet. Wat voor minister Vincent (Séverin Blanchet) precies is, blijft even onduidelijk als het schandaal waardoor hij uiteindelijk afgezet wordt en een identiek groepje mannen in pakken zijn kantoor en huis inneemt.


Zo ontneemt Iosseliani zijn protagonist alles - zijn volgepropte appartement, zijn baan met status, zijn ijdele winkelverslaafde vriendin - wat hij gelaten ondergaat. Hij is eigenlijk het gelukkigst met niets. Tenminste, zolang dat samen gaat met wijn, sigaretten en veel vrouwen.


Vanaf dat moment nemen de satirische speldenprikjes af. Jawel, er kan nog wel worden gelachen om Tati-achtige slapstick of Michel Piccoli in een bloemetjesjurk. Ook blijft de prettig surrealistische sfeer - versterkt vooral door gekooide exotische dieren.


De serie los samenhangende sketches mist echter scherpte en de bijna boeddhistische levensvisie krijgt meer nadruk. Zelfs in de herfst van je leven kun je je nog bevrijden van bezittingen, rituelen en status en oprecht gelukkig worden, is de optimistische boodschap.


Alles goed en wel, maar samen met Iosseliani's gebruikelijke lange, rustige shots en schaarse dialoog is de Jardins en automne kalm als een ruisend beekje. Het kabbelt zo rustig voort dat zelfs de verrassende visuele vondsten niet meer volledig tot hun recht komen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden