Japanners patsboem vastgelegd

Het is een beproefde methode van trendwatchers en modetijdschriften. Om te weten wat er leeft onder jongeren moet je de straat op....

Merel Bem

Zo doet het tijdschrift ID het al jaren, en het is het leukstegedeelte van het blad. Er is meer levensinspiratie te vinden danin de voorgekauwde mode- en lifestyle-reportages.

Ook fotograaf Taco van der Eb (Leiden, 1966) pakte het tijdenszijn reis naar Japan op deze manier aan. Toen hij het land in2000 met een officiële delegatie bezocht, in het kader vanvierhonderd jaar betrekkingen tussen Japan en Nederland,verbaasde hij zich over de opvallend uitgedoste jongeren die hijin de straten van de grote steden tegenkwam. Hij besloot laterterug te komen om uit te zoeken wat die jongeren bewoog.

Het plan resulteerde in de fotoserie Tokyo interviews, eenkleine dertig foto's (uit een veel grotere serie) die nu te zienzijn in café De Engelbewaarder in Amsterdam. Met behulp van eentolk vroeg Van der Eb, die sinds ongeveer een maand wordtvertegenwoordigd door het fotoagentschap Hollandse Hoogte, zijnmodellen onder andere naar hun kleding, hun ideeën overNederland en hun dromen.

Zijn project doet denken aan het in 2001 door Phaidonuitgegeven boekje Fruits, een bloemlezing van het gelijknamigeJapanse culttijdschrift, waarin fotograaf Shoich Aoki de hausseaan extravagant geklede jonge mensen in de straten van Tokyoheeft gedocumenteerd en kort geïnterviewd. Maar waar Aokivoornamelijk gericht is op de kleding en de zelfverzonnencreaties en accessoires van de jongeren, daar lijkt het Taco vander Eb om net iets meer te gaan.

Dat komt alleen al doordat Van der Eb een buitenstaander is,en zich tijdens zijn project waarschijnlijk andere dingen afvroegdan Aoki. 'Ik vermoed dat deze straatmode voortkomt uit onvredeover de moderne Japanse samenleving', schrijft de Nederlandsefotograaf in een begeleidende tekst.

Dat verschil wordt ook duidelijk in de manier vanfotograferen. Aoki lijkt zijn modellen daar waar hij ze tegenkwampatsboem te hebben vastgelegd, het maakte hem niet uit waar zezich bevonden. Van der Eb heeft duidelijk gezocht naar plekkenom een foto te maken. De achtergrond speelt bij hem eenbelangrijke rol. Reclame, gigantische billboards met filmhelden,eenvormige flatgebouwen - ze zorgen ervoor dat zijn foto's uitmeerdere lagen bestaan, die proberen te vangen hoe het voelt omin een miljoenenstad te wonen waar ontsnapping aan een grijzekantoorbaan alleen mogelijk lijkt door je zo apart mogelijk tekleden en te dromen van een filmsterrenbestaan.

De Tokyo interviews zijn het afgelopen jaar ondermeer al tezien geweest in het Japanmuseum, het Von Sieboldhuis in Leiden,en in Lissabon, tijdens de Fujifilm European Press Photo Award(daar was Van der Eb de Nederlandse winnaar). En nu hangen ze dusin De Engelbewaarder, op uitnodiging van het trio (Chris) deBode, (Wilco) Willemsen en (Maartje) Wildeman, alledrie werkzaamin de fotografiewereld. Al jaren organiseren zij (en anderen voorhen) tentoonstellingen in het café. 'Hang maar op wat je wil,en wees niet te voorzichtig', heeft eigenaar Guus destijdsgezegd. En zo komt het dat in al die jaren de meest uiteenlopendeonderwerpen aan de cafémuren hingen, van een zoektocht naar Edvan der Elskens muze Vali Myers (door Marco Bakker) tot foto'sover aids in Afrika.

De foto's van Taco van der Eb hangen hier prima op hun plek,tussen het lunchende en op speelautomaten rammende publiek. DeJapanse jongeren komen op deze manier heel dichtbij, ook al wetenze van Nederland vaak niet meer dan de clichés: molens, kaas,drugs en voetbal. Misschien is het een idee om in een Japanscafé de Nederlandse straatbloempjes op te hangen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden