Janssen weet sfeer van fabriek op te roepen

De metaalblauwe palen en steigers zijn nagebouwd. De balletvloer is met zand bewerkt om het contactgeluid van schoenzolen op schurend beton te imiteren.

Door Annette Embrechts

Choreografe Conny Janssen maakte in de zomer van 2007 een schitterende locatievoorstelling, die slechts kortstondig te zien was in het industriële monument aan de Schie. Nu heeft ze het materiaal bewerkt tot een reizende schouwburgvoorstelling. Iets is op de unheimische sfeer ingeboet: toen leek het alsof de verlaten ruimte de anonieme zwervers ophoestte, onder de echo’s van ronkende blaasmuziek en percussie. Nu ogen de elf dansers meer als stadse individuen in bij elkaar geraapte kleren. Ze nemen het tegen elkaar op, in een omgeving die een staketsel is van de schuilplek die ze ooit was. Dat heeft ook weer iets moois. De onderlinge interactie komt sterker bloot te liggen, bijvoorbeeld in een treffen van drie vrouwen of een clownesk springspel van twee mannen. En ze zitten elkaar en de toeschouwer dichter op de huid.

Nog steeds vormen de fascinerende groepspatronen de pijler van So Here We Are, samen met de wassende live muziek van Ensemble Original Winds onder leiding van Carlo Balemans. Waar de dansers in diagonalen de ruimte vullen met schurende ritmes van schrapend schoeisel, brengen accordeon, blazers, gong en viool de lucht op stoom met verwachtingsvolle strijktonen. Er wordt achteruit geschaatst, op handen en voeten gelopen en over de rug geworpen. Af en toe klinkt een jankend lied uit een gettoblaster, lichten rode tinten op en slijpt het orkest zijn instrumenten. Dan weer keert de zacht swingende melancholie terug van schouderophalende ruggen en wiegende heupen.

In de kleinere bezetting roept de muziek minder associaties op met scheepshoorns. Maar nog kruipen de klanken als stoom tussen de steigers. Minder ruig, maar So Here We Are blijft een verrassend ruimtelijke dansvoorstelling. Janssens kracht ligt in het scheppen van sfeer. Niet met markante bewegingen, wel met verrassende interacties. De elf dansers begrijpen dat: nu ze het niet hoeven op te nemen tegen de ruige Van Nelle Fabriek, pakken ze elkaar bruter aan. Alsof ze willen zeggen: hier zijn we en blijven we.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden