Blad 150 keer JAN

JAN viert feest met eeuwige bakfietsmoeder en anderen die in Nederland het licht aansteken

Wat is lezenswaardig deze week? ‘Glossy die je raakt’ JAN presenteert 150ste nummer.

Beeld Paul Onkenhout

JAN, ‘de glossy die je raakt’ en dat sinds 2005, het jaar van de oprichting, presenteert deze maand het 150ste nummer. Nieuwkomers, is het thema. Geportretteerd worden ‘Nederlanders die zich belangeloos inzetten voor een ander.’ Het zijn er best veel, 150 namelijk.

Hoofdredacteur Esther Goedegebuure legt in het voorwoord van het jubileumnummer uit om wie het gaat. ‘Deze mensen steken het licht aan in Nederland. Zoveel energie, zoveel daadkracht, zoveel altruïsme; het is een aanstekelijke golf van optimisme en geloof in mogelijkheden.’

Op bladendokter.nl zei Goedegebuure vorige maand dat ze haar voorwoord schreef op de avond van de provinciale verkiezingen, met de grote winst voor Forum voor Democratie. Een bizarre gewaarwording, noemde ze het. Misschien dat ze daarom in de eerste zin van haar voorwoord het uitzicht beschrijft dat te zien is uit een vergaderhokje ter redactie: de tuin van Anne Frank.

Helden, worden de 150 geportretteerde Nederlanders genoemd, en JAN verenigt ze onder de blijmoedige noemer ‘Alles kan samen.’ Het is een bont gezelschap, maar toch ook weer niet, want hun verhalen en beweegredenen om zich in te zetten voor ‘nieuwkomers’ tonen grote overeenkomsten.

Daardoor wordt het, met alle respect verder, al snel een tikje saai. Nog een waarneming: er zijn in Nederland ontzettend veel kleine, onbekende organisaties die zich het lot aantrekken van vluchtelingen.

In de 150 leden tellende eregalerij van JAN zijn vrouwen in de meerderheid. Een onverwachte buitenstaander, Quote-hoofdredacteur Sander Schimmelpenninck, schreef een provocerende column waarin hij de rol van de idealistische vrouw beschouwt. ‘Zeker in een tijd waarin zaken als immigratie en klimaatverandering tot grote verschillen leiden, is idealisme al snel irritant.’

Als voorbeeld noemt hij de ‘eeuwige bakfietsmoeder’, een herkenbaar symbool voor ‘linkse mensen die graag praten over hoe verrukkelijk de spulletjes van de Turkse groenteboer zijn, maar wel de eigen kinderen met alle geweld naar een witte school pushen.’

De omslag volgt in het laatste deel van de column, gelukkig. Goede bedoelingen, schrijft Schimmelpenninck, zijn nog altijd te verkiezen boven cynisch egoïsme. ‘De rol van vrouwen is daarbij cruciaal.’

Wegkijkers zijn ze niet, de vrouwen van JAN. In het stuk ‘Smeren voor een betere wereld’ worden cosmeticamerken beschreven die een deel van de omzet aan goede doelen schenken. De conclusie is, in meerdere opzichten, typerend voor JAN: ‘Jezelf mooi maken kan echt sociale benefits hebben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.