CD-recensieJamila Woods

Jamila Woods brengt in Legacy! Legacy! odes aan de mannen en vrouwen in de kunsten die haar hebben geïnspireerd (★★★☆☆)

Legacy! Legacy!Beeld RV

Op het tweede album van de uit Chicago afkomstige dichter en zangeres Jamila Woods (29), Legacy! Legacy!, brengt ze odes aan de mannen en vrouwen in de kunsten die haar hebben geïnspireerd. De titels van de dertien liedjes op de plaat laten niet moeilijk raden wie: Miles, Frida, Sun Ra, Baldwin en Muddy. In ieder nummer kruipt Woods in de huid van een van haar helden. Ze zingt met een stem die sterk doet denken aan Erykah Badu. De begeleiding is veelal jazzy en smaakvol, maar in Muddy onderstreept ze ook haar liefde voor bluesgigant Muddy Waters met een lekker smerige gitaar.

Dat is nodig, want op den duur sluipt er toch gemakzucht in de liedjes, die duidelijk wat minder zorg hebben gekregen van Woods dan de teksten. ‘Shuddup muthafucka, I don’t take requests’, zingt ze Miles Davis indachtig. Daar zou best net zo gevatte muziek bij mogen, maar Woods lijkt het dan net iets te braaf te willen doen.

Pop

Jamila Woods

Legacy! Legacy!

Jagjaguwar/Konkurrent

★★★☆☆

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden