Column

Jack Nicholson? Die wil ik niet als Toni Erdmann

Hollywood, lees ik in de krant, gaat een remake maken van Toni Erdmann, de Duitse Oscarkandidaat. Hopelijk is het nepnieuws, geproduceerd in de nepnieuwsfabriek die in Sint-Petersburg staat, zoals ik van de week bij Brandpunt zag. Dat was geen kinderachtig staaltje journalistiek, trouwens. De hele wereld is in de greep van verzonnen nieuws, niemand gelooft z'n eigen cyberbubbeltje nog - en wie rammelen er aan de poorten van het kwaad?

Jack Nicholson. Beeld epa

Aart Zeeman en z'n hondje Bobbie.

Ervan uitgaande dat het allemaal echt was, en niet nep, dan leverde Zeeman geen half werk. Hij had een Russin bij de kladden die er nota bene gewerkt had, beweerde ze. Iedere ochtend lagen er in de nepnieuwsfabriek een stuk of tien neponderwerpen voor haar klaar, waarover ze giftige leugens moest opschrijven ter ontwrichting van het Westen - narigheid over de EU, over Oekraïne, over Trump en over de remake van Toni Erdmann.

Nee hoor, dat laatste is nepnieuws. Die film komt er heus wel, laat dat maar aan de Amerikanen over. Die vonden het ook logisch om The Office dunnetjes over te doen, een televisieserie die al best aardig gelukt was, zou je zeggen. Nee, zeggen de yanks in zo'n geval, dat kunnen wij beter. Wat een slecht, arrogant onartistiek plan, als je erover nadenkt. The Office kopiëren, zonder Ricky Gervais. Nee, júíst zonder Ricky Gervais! Aan het werk!

Maar het is ook een frontale belediging, wanneer je er nog beter over nadenkt. Voor Gervais en zijn mensen, en eigenlijk voor de hele cinema als kunstvorm, die ermee wordt ontkend. Film is rommel, roepen ze in Hollywood. Een film is een hamburger.

Vertaal dit eens naar de literatuur, of de muziek, of de schilderkunst. Klashorst die een mural van Rothko naschildert, zodat we het ding in het Rijksmuseum kunnen ophangen. Of Trijntje Oosterhuis die een hele cd van Beyoncé inspeelt, met bijbehorende dansjes. Of Joost de Vries die polderversies van de boeken van Roberto Bolaño gaat zitten schrijven. We zouden het afkeuren, lezer.

Maar goed, nu beledigen de Amerikanen Toni Erdmann - nog vóór de Oscaruitreiking, nota bene. Ik weet niet of u de film gezien heeft, maar Toni Erdmann is overduidelijk een werk van kunst. Daar hebben we geen Simon van Collem voor nodig. Het is een eigenzinnige, subtiele, fraai geacteerde film, zoetzuur van toon, en op momenten ontzettend geestig. We begeven ons onder Europese expats, maar het draait om de band tussen een volwassen dochter en haar vader. Het verhaal is realistisch, maar niet helemaal. Waar zit ik naar te kijken, denk je geïntrigeerd. Dat laatste moet erbij, geïntrigeerd - anders is het klote. Als je écht niet weet waarnaar je zit te kijken, kun je beter weglopen.

Een ander voordeel aan Toni Erdmann is dat we de acteurs niet kennen van honderd andere films. Of uit Jumbo-reclames. Of van de kruk bij De Wereld Draait Door. Waarschijnlijk ook daarom komt die vader over als een hele rare vent, haha - wat een rare kerel.

Onder Trump, stond ook al in de krant, zal die rare kerel gespeeld worden door The Joker. Ik zie het al helemaal voor me. Jack Nicholson, die lekker zichzelf speelt. Ooo, ja, dat wordt genieten!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden