Review

J. kessels is te slim gemaakt om plat te zijn

J. Kessels is een zelfbewuste B-film, te slim gemaakt om plat te zijn, maar net ranzig genoeg. Weinig films hebben zulke groezelige hoofdpersonen en een zo dwarse plot. Lammers en Van Huêt vullen elkaar mooi aan.

J. Kessels is het verhaal van de bizarre roadtrip van de literaire pulpschrijver Frans (Fedja van Huêt) met zijn favoriete personage J. Kessels (Frank Lammers).

Extra grote frikadellen, Duitse braadworsten met ketchup, liters drank en talloze sigaretten gaan er doorheen in J. Kessels, een film die niet alleen een sterke maag vereist van de hoofdpersonen, maar ook van de kijker. De geur van verschaald bier, frituurvet en volle asbakken lijkt van het filmdoek te walmen en het verhaal is ook niet al te fris: wanneer het zich niet afspeelt in een bruingerookte Toyota Kamikaze, voert het langs rommelige vrijgezellenflats, Hamburgse stripclubs en sekshotels die beslist betere tijden hebben gekend.

Ook maar een personage

Je zou natuurlijk ook kunnen zeggen dat alles zich afspeelt in het hoofd van Frans Thomése (Fedja van Huêt), 'de schrijver van deze shit', zoals hij zich in de film voorstelt aan een Turkse pooier. Maar deze Thomése is net als zijn goede vriend J. Kessels (Frank Lammers) ook maar een personage, geschapen door de schrijver P.F. Thomése, op wiens boek de film is gebaseerd.

Het klinkt ingewikkelder dan het is. J. Kessels gaat over een schrijver met writer's block en een jeugdtrauma, die een avontuur beleeft dat beide problemen belooft op te lossen. In Hamburg gaat hij op zoek naar een verdwenen frikadelhandelaar, maar eigenlijk voert de reis naar zijn jeugdliefde Brigitte, voor wie hij in zijn prepuberale jaren koortsig warmliep. Daarbij wordt hij in gelijke mate geholpen en in de weg gezeten door zijn vriend J. Kessels. Paffen, drinken en countrymuziek luisteren - dat zijn de grote geneugten van de twee bijna-vijftigers die zich nooit op burgerlijk gedrag laten betrappen.

Zoals J. Kessels: The novel een veredelde pulproman was, zo is de verfilming van Erik de Bruyn (Wilde Mossels, Nadine) een zelfbewuste B-film: te slim gemaakt om plat te zijn, maar net ranzig genoeg. Een fijne, rare roadmovie is het. Vooral de eerste helft is prettig afwijkend: weinig films hebben zulke groezelige hoofdpersonen en een zo dwarse plot.

Het scenario van Jan Eilander blijft redelijk dicht bij het boek, al zet Frank Lammers het personage J. Kessels volledig naar zijn hand. In plaats van een welbespraakte mopperkont is hij een grommende ongelikte beer. Dat werkt prima, vooral omdat Lammers en Van Huêt, die ook samen in De Bruyns debuutfilm Wilde Mossels speelden, elkaar mooi aanvullen.

De soundtrack vol country-smartlappen is fraai en De Bruyn leeft zich uit in fantasievolle, geestige dronkenmansscènes, maar na een doorwaakte nacht in St. Pauli zit het beste deel van de film er wel op. Wat volgt is een weinig boeiende afhandeling. Het toch al vet aangezette acteerwerk slaat om in schmieren en de vele herhalingen eisen hun tol. J. Kessels is een mooie uitspatting, maar wat rest is een lichte kater.

J. Kessels. Komedie. Regie Erik de Bruyn. Met Fedja van Huêt, Frank Lammers, Ruben van der Meer, Marc Lauwrys, Romi van Renterghem. 107 min., in 30 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.