INTERVIEW

'Italië doet iets met je, maar South Bronx, dáár begon mijn leven'

Dat hij eigenlijk maar twintig minuten heeft om zijn nieuwe film Manglehorn te bespreken, interesseert Al Pacino niet. Ongestoord vertelt hij alles wat hij kwijt wil, in het land van zijn voorouders.

Al PacinoBeeld Christopher Wahl

Tijd is relatief, als je Al Pacino bent. 'Oké lui, twintig minuten', gebiedt de persdame voor ze de hotelkamer uitloopt, de steracteur achterlatend met vijf man pers, om te spreken over de film Manglehorn. De 76-jarige Pacino, die met zijn ringbaard, gunstige haarinplant en Dolce & Gabanna-sjaal met Byzantijnse print ook best door kon gaan voor een rockveteraan, wipt zijn zonnebril even op ter begroeting; sympathieke blik.

Vrienden zijn het, de vier, vijf journalisten tegenover hem in de suite op het Lido, te Venetië. 'Mijn vrienden! Zag ik een paar van jullie gisteren niet ook al?'

Dat was de persdag voor The Humbling, weer een andere nieuwe speelfilm met de 76-jarige acteur, die vooralsnog niet afbouwt. 'Het is rustiger vandaag hè, het weer en zo', mompelt Pacino. 'Hier, we hebben water en glazen voor iedereen.' En hij steekt van wal.

Gek op docenten

Over zijn jeugd: 'Mensen werden geen acteur, waar ik vandaan kwam. Zoiets kwam gewoon niet in je op. Ik wilde ook geen acteur zijn, ik wás acteur. Dat bedoel ik niet hoogdravend hoor, maar de mensen noemden me op school al zo, een acteur. Ik las een keer de Bijbel voor in de aula, en dat deed ik met pit, met verve. Blanche Rothstein zag dat, de dramalerares. Na school ging ze naar mijn oma, vijf trappen op in de Bronx. Je kleinzoon moet daar wat mee doen, zei ze. Oma dacht: nou, we zullen zien, maar ze keurde het niet af. Zo wees mevrouw Rothstein me de weg. Daarom ben ik gek op docenten, nog steeds.'

Over de periode na The Godfather: 'We speelden een stuk van Brecht, en op de eerste rij zaten ineens allemaal meisjes. Jonge meisjes, sommige met T-shirts aan met mijn hoofd erop. Ik kwam het toneel op en dacht: oké, hoe ga ik hiermee om? Dat hele idee van roem, het maakte geen deel uit van ons vocabulaire. Nu is het iets wat mensen najagen. Ik worstelde ermee, in sommige perioden. Weet je, het is wat mijn grote vriend Lee Strasberg tegen me zei (de legendarische acteurscoach, die een bijrol speelde in The Godfather II als Joodse gangster Hyman Roth, red.): darling, je zal je gewoon moeten aanpassen. Beste advies ooit.'

Over de toekomst: 'Het enige wat je kunt doen, is gewoon doorgaan. Ik word wakker in de ochtend, kan m'n rug niet bewegen. Volgende ochtend: niks aan de hand. Het is een beetje zoals toen ik nog dronk: je leert dat je een paar aspirines moet innemen voor je naar bed gaat.'

Al Pacino op de rode loper bij première van Manglehorn in 2014.Beeld anp

Manglehorn

In Manglehorn, vanaf deze week te zien in de Nederlandse bioscoop, speelt Pacino een Texaanse sleutelmaker met een troebel, mogelijk crimineel verleden. Een drama van cineast David Gordon Green, die de levens van minder fortuinlijke Amerikanen in de marges van Texas al eerder verkende in Joe, met Nicolas Cage als voorman van een groenploeg.

'Hij is beschadigd', zegt Pacino over zijn personage, de excentrieke sleutelboer Manglehorn. 'Voelden jullie de hints, in de film? Of niet? Hij had een ander leven, hiervoor. Hij was niet áltijd sleutelmaker. Ja, dat hebben jullie vast opgepikt. Ik wel, tenminste.'

Manglehorn heeft weinig geduld met zijn volwassen zoon, een keurige investeringsbankier die het contact met zijn solitaire vader tracht te herstellen. 'Ze zijn te verschillend. Dat heb je soms in een familie. Manglehorn houdt van zijn zoon, maar hij oordeelt steeds over hem. Zou ik zelf niet zo doen.'

Pacino, die trots vertelt over zijn drie kinderen uit eerdere relaties ('Mijn oudste dochter is filmmaker, wisten jullie dat?'), heeft zijn eigen vader nooit echt gekend. Salvatore Pacino verdween twee jaar na de geboorte van zijn zoon Alfredo uit beeld. 'Ik had een opa en oma, die bij ons woonden. En mijn moeder. Ik heb goede herinneringen hoor, aan die familiedynamiek.'

Recensie Magnlehorn (***)

Hoewel Pacino op dreef is, is het plot van Manglehorn nogal stuurloos. Lees hier de hele recensie.

Een beetje leven

Buiten, in de gang van het chique hotel wacht een legertje beveiligers, plus zo'n twintig journalisten, die ook recht hebben op hun twintig minuten Pacino. Maar die toont geen haast. 'Ik wil niet te psychologisch worden, maar soms komt een inzicht als je een boek leest, of een film ziet. Bang the Drum Slowly - hebben jullie die gezien? Prachtige film. Echt, Bob is geweldig (Robert De Niro, red.). Hij speelt een atleet, een honkballer met leukemie. En z'n vriendin in de film, kom hoe heet ze, jee, ik hou van die actrice! Zoek anders zelf even op Google (Ann Wedgeworth, red.). Maar die zegt dus tegen hem: 'Hé, je moet een beetje leven, want we zijn hier maar één keer.' En Bobs honkballer antwoordt: 'Dat zou je denken, maar we doen het niet.'

Pacino zwaait met zijn vinger door de lucht, als een docent voor de klas. 'Dát is het mysterie. Je zou denken dat we van het leven genieten. Maar we doen het niet.'

De persdame, die stipt na twintig minuten het vertrek weer is binnengeslopen om af te ronden, wuift hij weg. 'Ik blijf nog een minuutje, als je het niet erg vindt. Ik ben pas net opgewarmd.'

Met Pacino in de privéjet

Al Pacino verloor een naar verluidt goed deel van zijn vermogen aan zijn onbetrouwbare accountant en zakelijk manager, die in 2010 werd gearresteerd. Zijn verliezen zijn sindsdien weer aangezuiverd, onder meer middels filmoptredens. Ook verkocht de lange tijd als mediaschuw bekendstaande acteur in 2015 avondjes en vluchten met hemzelf aan fans: 2.500 pond voor een meet & greet in zijn kleedkamer, 7.500 pond voor een groepsdiner en 25.000 pond voor een plaatsje in zijn privévliegtuig.

Nieuwe film

Vroeger was hij nooit zo beschikbaar voor de pers, vervolgt hij. 'Ik dacht: ze moeten het personage kennen dat ik speel, meer niet. Ik wilde voorkomen dat ik een persoonlijkheid werd. Inmiddels bestaat er wel een bepaald beeld van me. Dat is oké, al denk ik dat mijn rollen eclectischer zijn dan mensen veronderstellen.'

Pacino won een Oscar - zijn enige - voor zijn spel als blinde kolonel in Scent of a Woman, maar zal herinnerd worden om zijn vele optredens als crimineel of agent. Cruising, Dog Day Afternoon, de Godfathers, Scarface, Serpico, Carlito's Way, Heat, Donnie Brasco. En daar komt, mogelijk, nog een grote rol bij. Net als Robert De Niro en Joe Pesci is Pacino verbonden aan het nog te filmen maffiadrama The Irishman, dat afgelopen mei in de voorververkoop aan distributeurs in Cannes al 50 miljoen dollar ophaalde. Een film van Martin Scorsese, naar Charles Brandts bestseller I Heard You Paint Houses; de biografie van maffiahuurmoordenaar Frank 'de Ier' Sheeran. Pacino zou een rol spelen als de beruchte, in 1975 spoorloos verdwenen vakbondsleider Jimmy Hoffa. 'Het script is vrij goed', zegt de acteur. 'We zijn al eens bijeengekomen om het samen te lezen. Ik heb nooit met Scorsese gewerkt, dus daar kijk ik naar uit.'

Al Pacino in Manglehorn.

Italië

'Laatste vraag', zegt de persdame, nu toch streng. Pacino praat onverstoorbaar door. Over zijn Italiaanse oorsprong: 'Het doet iets met je hoor, als je hier komt, in Italië. Ik had dat niet verwacht, de eerste keer. Als er wat drank in de man zit, ga je overal heen - wat maakt het uit? Maar het was een schok, toen. Ik voelde het van binnen, alsof je thuiskomt. Maar de South Bronx, dáár begon mijn leven. Mijn oudste dochters heb ik al eens meegenomen naar de buurt waar ik opgroeide. Onherkenbaar nu, maar toen was het wild. Heb ik veel verhalen over. Nee, daar hebben we nu geen tijd voor.'

Over zijn vriendin Lucile Solá (37), die mee is naar Venetië: 'Ze heeft een dochter van 17, hè. Ze is wie ze is. En ze is de vrouw met wie ik ben, al zeven jaar. Ik bewonder haar intellect. Wat was de vraag?'

Die had hij al beantwoord.

'Echt waar?', zegt Pacino, 'Nou, ik hoop het.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden