Italiaanse boeken

De eerste twee titels zijn zojuist geurend van de drukker gekomen: De zaak Courrier van Marta Morazzoni en De dag van de uil van Leonardo Sciascia....

WILLEM KUIPERS

Al twintig jaar doceert zij Italiaans (grammatica en vertalen) aan de Universiteit van Amsterdam, maar toen zich opnieuw donkere wolken boven de letterenfaculteit samenpakten - de zoveelste bezuinigingsgolf - leek het haar raadzaam naar andere middelen van bestaan uit te zien. Een eigen uitgeverij, dacht ze, dat zou een mooie uitweg kunnen zijn uit deze academische cul-de-sac.

Was ze zich ervan bewust dat ze met die stap een overvolle markt zou betreden, waar behalve gretige literaire uitgeverijen als Meulenhoff, De Arbeiderspers, Bert Bakker/ Prometheus, Querido en de Wereldbibliotheek ook tal van minder bekende entrepreneurs een graantje van de Italiaanse literatuur proberen mee te pikken? Niet helemaal, maar door haar contacten aan gene zijde van de Alpen en haar kennis van de taal en de literatuur meende zij zich daarover het hoofd niet te hoeven breken. Bovendien: waar ging het helemaal om? Zo'n vier boeken per jaar, daar moest toch een gaatje voor te vinden zijn?

Over de verkoop van haar boeken maakt ze zich vooralsnog minder druk dan over het verwerven van de vertaalrechten, waarvoor ze bij bekende Italiaanse uitgevershuizen aanklopte. De ontvangst viel haar niet tegen. Over het algemeen gedroegen haar zuidelijke collega's zich uiterst voorkomend, ook al kan ze bij lange na niet zoveel betalen als grote buitenlandse uitgevers.

De dertig miljoen lire (ongeveer dertigduizend gulden) die Gallimard moest fourneren voor Guernica van Carlo Lucarelli had zíj niet in de knip. Niettemin 'kreeg' zij het boek, terwijl ze Almost Blue van dezelfde auteur, die veel publiek trekt met z'n thrillerachtige verhalen, niet wilde, omdat ze dat 'te eng' vindt. Te eng? 'Ja, heel cru, kannibalistisch, fascinerend, maar voor mij hoeft 't niet zo ver te gaan.'

Naast verhalen als die van Lucarelli, mits van niveau en voor haar acceptabel, wil Ferruzzi moderne 'klassieken' uitgeven die Nederlandse uitgevers tot nu toe hebben laten liggen. Een nooit vertaalde verhalenbundel van Italo Calvino bijvoorbeeld, waarover ze de Italiaanse uitgever al heeft gefaxt. Antwoord heeft ze nog niet, maar dat mag de pret niet drukken. Voorlopig geniet ze van de verwachte luisterrijke ontvangst die Morazzoni en Sciascia ten deel zal vallen.

Met De zaak Courrier heeft ze al direct geluk. De succesvolle schrijfster, Marta Morazzoni, zou voor Nederlandse lezers niet onbekend hoeven te zijn, want in 1987 publiceerde Bert Bakker haar verhalenbundel Het meisje met de parel. Of de belangstelling ervoor groter is geweest dan gemiddeld voor Italiaanse literatuur (de 'Eco's' daargelaten) is onbekend. Maar De zaak Courrier zal ongetwijfeld flink aftrek vinden, zeker nu het boek bekroond is met de Premio Campiello 1997.

Ook in De dag van de uil van de Siciliaan Leonardo Sciascia - van wie veel boeken al in het Nederlands zijn vertaald - heeft Ferruzzi veel vertrouwen, hoewel het boek dertig jaar geleden al door de Wereldbibliotheek werd gepubliceerd. Ze liet, door Linda Pennings, een nieuwe vertaling maken, want als iemand die jarenlang les gaf in het vertalen, is ze het aan haar stand verplicht veel werk te maken van dat onderdeel van haar nieuwe vak.

René Abbühl gaf haar boeken een sober, serie-achtige uiterlijk. De belangrijkste boekwinkels hebben de eerste exemplaren in huis. Voor Annaserena Ferruzzi kan haar bedrijf al niet meer stuk. Nu nog die dozen de deur uit.

Willem Kuipers

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden