Is Michelle een stijlicoon? Absoluut!

Of ze nou gestoken is in een glanzende galajurk of in een jasje dat je hippe buurvrouw zou dragen, Michelle Obama is een stijlicoon van het niveau Jackie O.

Rachel Roy Beeld Getty Images

Stellen dat we er met Melania Trump, geboren Knavs, als first lady nogal op inleveren, is vanuit feministisch oogpunt een open deur, maar ook stijltechnisch een waarheid comme une vache. Niet alleen steekt Melania schril af naast Michelle waar het de eigen broek ophouden en speechen betreft, ze heeft (ook) qua kleding de jeu van een laminaatvloer. Het lijkt op een afstandje best aardig, danig gepolijst vooral, maar bij nader inzien heeft het nul karakter en niks geen ziel.

Nee, dan Michelle! Ik zou hele musicals kunnen zingen over wat er allemaal deugt aan haar, en aan haar manier van kleden. Is Michelle een stijlicoon? Absoluut! Is ze een groter stijlicoon dan Jackie Kennedy? Misschien wel! Is Michelle altijd al fashion forward geweest? Afgaande op oude foto's: absoluut! Dat ze met Marian Robinson-Shields een stijlvolle, goedgeklede moeder had, hielp natuurlijk. Op Michelles foto's van de Whitney M. Young Magnet High School in Chicago zien we - behalve een onstuimige haardos die een eigenwijs en voornamelijk opwaarts leven leidt - keurige kraagjes, frisse bloesjes en fraaie kettinkjes. Tijdens haar prom night in 1984 poseerde ze aan de zijde van haar besnorde high school sweetheart in een rotan Emmanuelle-stoel, gehuld in een lange, laag uitgesneden en hoog opgesneden genopte satijnen avondjurk en hooggehakte gouden sandaaltjes - het had Donna Summer allemaal niet misstaan. Ook op een foto uit haar Princetonjaren zien we attitude en uitgesproken keuzes: double denim met een geel bloesje, grote oorbellen en hagelwitte sneakers. In 1985 haalt ze The Daily Princetonian met een foto waarop ze, barrevoets doch fierce, een modeshow loopt in Wu Hall ten bate van hongerslachtoffers in Ethiopië.

Jason Wu Beeld AFP

Kleur

Ook in de prille jaren als mevrouw Obama is het stijl en smaak wat de klok slaat: wat ze ook doet en wat ze ook draagt, je oog valt op Michelle zodra ze in beeld komt. Kleur speelt een rol, altijd - net als geometrische patronen en uitgesproken vormen. Michelle zou in een juten zak al een verschijning zijn met haar 1 meter 80 en brede schouders, maar is er de vrouw niet naar zich te verstoppen onder grauwe of vormeloze kleren. In tegendeel, ze benadrukt haar heupen met wijde rokken, verlengt haar stelten van benen met eindeloze Marlène Dietrich-broeken, laat haar gespierde schouders en armen zien in mouwloze bloesjes en beklemtoont haar lengte met lange, wapperende sjaals en hoge hakken. Meneer Obama doet ondertussen ook zijn best met leren jacks, coltruien, hoge denim broeken en, naarmate zijn politieke ster rijst, steeds meer soepele pakken.

Voor diezelfde meneer Obama is de overstap naar een presidentiële garderobe niet zo heel lastig. Het zijn grijze en donkerblauwe pakken die het protocol voorschrijft, dus zijn het vooral grijze en donkerblauwe maatpakken die Mr. President draagt, steevast door Martin Greenfield Clothiers gemaakt van Italiaanse stoffen - want, zo vertelde Barack aan Vanity Fair: 'Ik wil niet bepalen wat ik eet of draag, want ik heb al genoeg beslissingen te nemen.' Slanke pakken zijn het, met perfect ingedeukte niet te smalle stropdassen. De black tie-dresscode heeft Obama ook prima onder de knie, evenals de vrijetijdsdracht.

Kniesoren mogen dan mopperen dat zijn jeans wel erg dad en normcore zijn, dat de mouwen van z'n jasjes net te lang zijn of dat hij de mouwen van zijn overhemden niet Italiaans genoeg oprolt - aan coolheid boet hij ook in zijn vrije tijd geen millimeter in.

J. Crew Beeld EPA
Preen Beeld EPA

Modestrategie

Voor Michelle was het ondertussen minder makkelijk overstappen van opvallend en zelfverzekerd geklede advocate en senatorsvrouw naar first lady. Haar voorgangsters, de degelijke mevrouwen Bush en de totaal swag-vrije Hillary Clinton hielden het allemaal bijzonder fantasieloos en traditioneel. Alleen Nancy Reagan wist er binnen het protocol nog een feest van te maken qua geldsmijterij en het inhuren van een glamoureuze modeontwerper om haar magere poppenlijfje tiptop in te pakken. In Reagans geval was dat James Galanos, hofleverancier van Diana Ross, die Nancy consequent Dynasty-waardig kleedde en slechts één keer uit de bocht vloog: toen hij Mrs. President in een met kralen opgesierde knickerbocker naar de Amerikaanse ambassade in Parijs liet gaan.

Zelfs de enige first lady die het tot wereldwijd en eeuwigdurend stijlicoon wist te schoppen, Jackie Kennedy, was tijdens haar mans presidentschap behoorlijk braaf. Vernieuwend waren de silhouetten, kleuren, lengtes en accessoires die ze koos met hulp van sterontwerper Oleg Cassini absoluut, maar echt uitpakken, binnenkomen en swingen deed ze pas toen ze Jackie O. heette.

Geen idee wat er voor straffe kledingreglementen aan de kastdeuren van het Witte Huis zijn gespijkerd, maar heel gek is het natuurlijk niet dat Michelle O. haar eigen ikje een tikje terugschroefde en aanvankelijk greep naar jongbejaarde mantelpakjes en parelkettingen toen ze eerste dame werd. Ze bleek er gelukkig de vrouw niet naar een personal glamourdesigner in de arm te nemen. Wat ze wel deed? Ze bleef winkelen bij haar favoriete boetiek Ikram in Chicago, en in 2009 haalde ze haar lievelingswinkelmeisje Meredith Koop van Ikram naar Washington. Met deze Koop, een pretentieloze 36-jarige brunette, stippelde ze haar modestrategie uit.

Zac Posen Beeld Hollandse Hoogte

Moderne look

Dol op mode als ze is, begreep mevrouw Obama maar al te goed dat kleding een extra manier kon zijn om te communiceren. Het doel was om een moderne look neer te zetten, die eigen en Amerikaans was, maar tegelijkertijd veelzijdig. Geknipt voor een vrouw die meer te doen heeft dan dociel zwaaien, slaafs knikken en dinner party's hosten. En dus zagen we Michelle speechen, campagne voeren, carpool-karaokeën, mom-dancen, staatsbezoeken plegen en inauguraal dansen in een reeks spijker-op-z'n-kop outfits die zijn weerga niet kent. Sla er een willekeurige slideshow op na en vergaap je aan de geweldige kleurkeuzen, met glansrollen voor kobaltblauw, smaragdgroen en okergeel. Zie de stoet aan fantastische jurken met grafische patronen, bijna allemaal in een empire- of Alaïa-silhouet: strak van boven, uitwaaierend vanaf middenrif of middel - omdat Michelles figuur zo het beste uitkomt. Kijk ook vooral hoe slim ze haar schouders en armen toont in haltertops. Check de dartel gestreepte truitjes en pakken, verlustig je aan de jumpsuits en de galajurken, tel de merken: evenveel gevestigde namen als opkomend talent. Amerikaanse designers als het moet, buitenlandse designers als het mag, highstreetketens als het kan, omdat Michelle geen luxepoes is met een gat in haar hand. Dus zagen we enerzijds een bij de status horende chic en exclusiviteit, maar anderzijds jeans, vestjes en bloesjes die je hippe buurvrouw ook zou kunnen dragen.

Naeem Khan Beeld EPA
Jason Wu Beeld AP

Eigen stijl

Wat Meredith Koop heeft gedaan, is Obama's hoogstpersoonlijke eigen stijl verfijnen en upgraden. Een bijzonder clevere exercitie, die heeft geresulteerd in een karaktervolle mix die Michelles kloeke lichaam en haar werkzaamheden respecteert. Een garderobe die salueert naar zowel Amerikaanse ontwerpers als het Amerikaanse volk en de landen die ze als first lady bezocht - zo droeg ze Mary Katrantzou en Preen tijdens een staatsbezoek aan het Verenigd Koninkrijk, en Kenzo tijdens een bezoek aan Japan. Tegen Harper's Bazaar zei Koop daarover het volgende: 'We houden altijd rekening met de culturele waarden van het land dat we bezoeken. Het is de bedoeling eer te betonen aan elke plek waar we zijn, zonder de geest van Amerika te negeren.'

In de nadagen van Baracks presidentschap liet Michelle de protocolteugels een beetje vieren en kwam er iets meer Europees design het Witte Huis binnen dan doorgaans gepast wordt geacht. Ze verscheen in een huidkleurige doorschijnende Givenchy, uitbundig gebloemde Gucci en roségouden Versace en lijkt enkel meer lol in aankleden en uitpakken te krijgen. Laten we hopen dat we ain't seen nothing yet, en dat zowel de formidabele Michelle als haar inspirerende garderobe nog lang en veel in beeld blijven. En een laatste schietgebedje: dat Meredith Koop of een van haar trawanten in het Witte Huis blijft om Melania met ferme hand uit het klatergouden trofeevrouwtjesmoeras te trekken.

Christian Siriano Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden