Columnsylvia witteman

Is het voor een vrouw van in de dertig niet erg naïef om je op borstvoeding te verheugen?

null Beeld
Sylvia Witteman

‘Dat is een heel leuk boek’ zei mijn 24-jarige dochter. Het betrof Mamamorfose van Renske de Greef, ondertitel: ‘Een (auto)biografisch verhaal over moederschap, identiteit & te moe zijn om een ondertitel af…’ Een stripverhaal, al heet dat tegenwoordig een ‘graphic novel’.

‘Hrmpf’, zei ik. De titel beviel me niet. Mamamorfose klinkt als het pastelkleurige vlindertjesblog van een Vlaamse wellnessmoeder die met haar hoogsensitieve baby alle yogaklasjes afloopt omdat hij te veel indigo in zijn aura heeft. En die onaffe ondertitel is een beetje kinderachtig. ‘Tip, tap, top, mijn pen is…’ schreven we als meisjes in ons poesiealbum.

De inhoud van Mamamorfose bleek beter. Vooral de tekeningen zijn leuk, soms zelfs mooi, vaak ook grappig, zoals de plaatjes van ‘moederschap zonder keuze’ door de eeuwen heen; een middeleeuwse, afgesloofde boerin die zegt ‘Bertoldus, het is weer zover, er hangt een zuigeling uit mijn snede’ en het 18de-eeuwse zwangere vrouwtje met hoge pruik en waaier, dat giechelt: ‘Non, non, ik heb alleen een paar bonbonnetjes te veel gegeten, hihi!’

De Greef beschrijft hoe de kinderwens tot stand komt. Baby’s zijn schattig, maar niet het summum van schattig, vindt ze, want dat zijn ‘otters die elkaars hand vasthouden’. Op de bijgevoegde ‘schattigheidsmeter’ staat een baby (‘schattig’) tussen ‘een oudere die straattaal gebruikt (best schattig)’ en ‘stopcontacten die op gezichtjes lijken (erg schattig)’. Nou, dan neem je geen kind, maar twee otters, zou ik zeggen, of een huis vol stopcontacten die op gezichtjes lijken, dat is goedkoper, en je wordt er ook niet zó moe van dat je de titel van je boek niet af krijgt, maar: die baby komt er uiteraard toch. Dat doet de natuur.

Eerst de zwangerschap, natuurlijk, met alle overbekende stadia van ongeloof, vreugde, vreetbuien, tobben, het verzinnen van een naam, het bespotten van andermans geboortekaartjes (‘Beschuitjes smeren moet ik nog leren, dus voordat je komt: even telefoneren’), de onprettige associaties bij het woord ‘moeder’ (‘Ik kom eigenlijk alleen nog klaar bij de gedachte aan acht uur onafgebroken nachtrust’) en de constatering dat zwangerschap ‘niet echt rock-’n-roll’ is. Joh!

Dan de bevalling die, uiteraard, heel anders loopt dan gehoopt, een echte rotklus. De Greef besteedt er twee zwarte bladzijden aan, gevolgd door de gedachte: ‘Kan iemand misschien deze glibberige zware baby van mij overnemen, want dit kan ik er echt even niet bij hebben.’

Volkomen normaal, weet elke moeder die een zware bevalling heeft doorstaan (en zijn niet vrijwel alle eerste bevallingen zwaar?). Dan volgt de kraamtijd, ook weer heel herkenbaar allemaal, de pinnige kraamverzorgster, de kapotte tepels, de trekkende hechtingen, de liefdevol verzonnen naam die niet goed valt bij de omstanders (‘dan heb je zo’n lief meisje en dan noem je haar naar Boris Jeltsin?’), het besef dat je vagijn nooit meer hetzelfde zal zijn, en dan die kraamvisite (‘De verwachting: vertederd toekijken hoe het bezoek je baby vasthoudt. De werkelijkheid: een baby die net als iedereen binnenkomt haar kraakschone rompertje onderkakt.’)

Ja, hoe lief zo’n baby ook is, het prille moederschap is geen feest. Duh. Een vage ergernis maakte zich van me meester. Is het niet erg naïef voor een vrouw van in de dertig om je op borstvoeding te verheugen als een idylle, met bloemen in je haar? Had je je dat eerste jaar nou écht voorgesteld als een picknick met een stralende blote baby, wijn en druiven op een geruit dekentje? Er wordt toch al sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw openlijk gepraat en ruimschoots gepubliceerd over de zwarte kant van het moederschap?

Maar afgezien daarvan: toch een leuk boek. Zeker voor jonge moeders, sprak deze ouwe rot grimmig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden