AlbumrecensieFetch The Bolt Cutters

Is Fiona Apple’s vijfde album echt het meesterwerk waar het voor gehouden werd? Ja ★★★★★

Op alle niveaus verbijstert Fiona Apple op Fetch the Bolt Cutters met muzikale vondsten die zich na de eerste verrassing langzaam vastbijten. De soms wat irritante ‘gek mens ben ik, hè’-houding van haar eerdere werk heeft plaats gemaakt voor prikkelende liedjes waarin ze haar twijfels, woede en verlangens zo verwoordt dat je veel verder met haar meegaat.

Zelden zal er een popalbum zo enthousiast zijn onthaald als Fetch The Bolt Cutters van Fiona Apple. Haar vijfde album verscheen vorige week vrijdag (fysieke release volgt deze zomer) en meteen regende het tienen en vijfsterrenrecensies. Dat de 42-jarige Apple iets bijzonders had afgeleverd, viel een paar weken eerder al op te maken uit een tienduizend woorden tellend profiel in The New Yorker, maar is haar vijfde album in vijfentwintig jaar echt het meesterwerk waar het na een dag al voor gehouden werd?

Ja.

Fetch The Bolt Cutters is met weinig andere popplaten vergelijkbaar. Op alle niveaus verbijstert Apple met muzikale vondsten die zich na de eerste verrassing langzaam vastbijten en teksten waaruit je wilt blijven citeren. Apple nam alles thuis in Venice Beach op en koos voor een tintelend percussief geluid. Lukraak gevonden klankopwekkers, een echt drumstel, haar eigen piano, basgitaar en af en toe een gitaar: meer hoor je niet. Of ja, haar vier honden die in het titelstuk credits krijgen voor ‘achtergrondblaffen’. Apple zingt sterker dan ooit. Van fluisterzacht praatzingend tot orgastisch schreeuwend in de climax van I Want You to Love Me. En ze heeft beslist wat te vertellen. Op al haar eerdere werk hoorden we een psychisch beschadigde zangeres zingend over haar angsten en demonen. Dat doet ze nog altijd, maar ze weet alles beter te benoemen. Haar soms wat irritante ‘gek mens ben ik, hè’-houding heeft plaats gemaakt voor prikkelende liedjes waarin ze haar twijfels, woede en verlangens zo verwoordt dat je veel verder met haar meegaat.

‘The cool kids voted to get rid of me’, zingt ze in het titelnummer. Maar ze blijft. ‘Kick me under the table all you want’, stelt ze een liedje verder, ‘I won’t shut up.’

Gelukkig, want Fiona Apple heeft met Fetch The Bolt Cutters een eigen muzikaal universum geschapen zoals Joni Mitchell dat in 1975 deed met The Hissing of Summer Lawns, Tom Waits in 1983 met Swordfishtrombones en Prince op Around the World in a Day (1985).

Fiona Apple

Fetch The Bolt Cutters

Pop

★★★★★

Epic/Sony Music

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden