Is dit stoelbekleding?

Hij fotografeerde het New-Yorkse publiek op straat uit de losse pols, de horizon scheef, lichtval en diepte negerend. Zijn camera zoemde als een vlieg om de hoofden van de voorbijgangers....

Voordat ze er erg in hadden was de fotograaf al weer weg. En de fotograaf, Saïd ten Brinke, zag pas bij het ontwikkelen en afdrukken het resultaat. Hij werd zich toen pas bewust van zijn modellen, de zwervers, de winkelende dames of de diffuse gevels.

Fotografie en architectuur, multimedia en productontwikkeling: vormgeving is een ruim begrip geworden op het jaarlijkse overzicht van afgestudeerden aan de 'design- en kunstacademies' van Nederland in Stichting De Zaayer te Amsterdam. De student van nu lijkt zich nu eens te onderwerpen aan zelfonderzoek, of komt met oplossingen waar de samenleving op zit te wachten.

Daarbij luidt vaak als trefwoord: comfort. Hoe verenig je comfort en flexibiliteit? Die vraag is gesteld door Yao van den Heerik. Hij zette een verplaatsbaar bad, in de vorm van een ton, op een vol terras en daarna in een boekhandel. Telkens nam een beeldschone dame er een bad in. Niemand die ervan opkeek. Het bewijs, volgens Van den Heerik, hoe ver onze tolerantiegrens is opgeschoven.

Veel afstudeerwerk is zonder uitleg niet te begrijpen: een geribbelde blauwe stof die over een bankje is gespannen, is dat een vorm van materiaalonderzoek of juist een nieuw soort stoelbekleding? Het is het euvel bij veel afgestudeerden. Ze hebben zich op het product gestort zonder zich te bekommeren om een deugdelijke verantwoording.

In de categorie 'hergebruik van gebouwen' zijn er twee opmerkelijke voorstellen: een zwembad midden in een monumentale graansilo in Amsterdam en een islamitisch cultureel centrum plus badhuis in een negentiende-eeuws kerkje.

Robert Windrich, die het zwembad bedacht, meent dat de stedeling ook behoefte heeft aan een psychische ruimte als tegenwicht voor een drukkende stedelijke cultuur. En wat is er mooier dan zwemmen tussen de pilaren in de silo met een uitzicht over de haven?

Maar de blikvanger van De Oogst van 1998 is een auto in een hoes die opzwelt zodra de stekker in het stopcontact gaat. De airbag-auto van Guurt van Dijk lijkt niet bedoeld als berschermer van de bestuurder, maar als een soort paraplu. Zodra je cabrio wordt geplaagd door een regenbui kun je toch nog met een deukvrij kapsel op het terras gaan zitten.

Jaap Huisman

De oogst in de Zaayer. Keizersgracht 22 Amsterdam. Tot 14 september.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden